ลวสีเกือบใสกำลังไหลเธอโน้มตัวไปข้างหน้าและใช้สองฝั่ามือประกบเพื่อรองน้ำในลักษณะถ้วยขณะกำลังจะปั้ายน้ำเย็นสัมผัสใบหน้า มุมสายตาบังเอิญเหลือบเห็นเส้นผมสีน้ำตาลยาวและหยักศกเล็กน้อย…
แต่เส้นผมของซิลมีสีเหลืองกระเซอะกระเซิงยาวเพียงประบ่าเท่านั้น!ขณะขนทั่วร่างกำลังลุกตั้งชัน สตรีร่างเล็กพลันกระทืบเท้าพลางหมุนตัวกลับหลัง ตามด้วยการฟาดศอกเต็มแรงใส่อีกฝั่ายโดยปราศจากความลังเลปึก!สันศอกคมกริบกระแทกใส่ผิวหนังอุ่นคล้ายมนุษย์ ส่งผลให้เหยื่อส่งเสียงกรีดร้องลั่นพร้อมกับล้มไปนอนกองบนพื้น แต่ด้วยเหตุผลบางประการ เสียงร้องดังกล่าวกลับคุ้นหูซิลเป็นอย่างมากสตรีร่างเล็กพลันชะงักงัน เมื่อเห็นเพื่อนสนิทของตนกำลังใช้สองมือกุมท้องด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวแลเจ็บปวด ดวงตาของอีกฝั่ายมีของเหลวสีใสไหลซึมมุมปากซิลกระตุกแผ่วเบา“ฟอร์ส เธอกลับมาตอนไหน”
ฟอร์สไม่ตอบ เพราะต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะหลุดพ้นจากอาการจุกเสียดจนกระทั่งเธอมีแรงพยุงตัวลุกยืนโดยใช้ฝั่ามือยันกำแพงนักเขียนสาวส่งเสียงบ่นครวญครางเจือความหงุดหงิด“พะ…เพิ่งกลับมาถึง ซิล! เธอสมองถั่วหรือไง! ทำไมถึงอัดเข้ามาโดยไม่ดูให้ดีก่อน! ต้องเอาจริงถึงขนาดนี้เลยหรือ”“ละ…แล้วเธอเข้ามาจากทางไหน”ซิลถามกระอักกระอ่วน“หน้าต่างห้องอาบน้ำ! ทำไม! มีอะไรผิดปกติด้วยหรือฉันเป็นผู้ฝึกหัด ไม่มีผู้ฝึกหัดคนไหนเขาพกกุญแจติดตัวกันหรอกนะ!”ฟอร์สอธิบายด้วยเหตุผลยากจะเถียงขณะเดียวกัน ซิลเริ่ม
