าเพียงไม่นาน หัวของนีลล์ไร้วิญญาณตกกระทบพื้นพร้อมกับหยุดแน่นิ่งโดยสมบูรณ์บรรยากาศพลันเงียบงันปราศจากสุ้มเสียงไคลน์จ้องมองทุกสิ่งตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา วัตถุคล้าย‘ศพ’ นีลล์กลายเป็นเพียงก้อนเนื้อเน่าเปือย เหลือทิ้งไว้แค่นัยน์ตาหนึ่งคู่ ลักษณะคล้ายผลึกคริสตัลสีแดง ท่ามกลางเศษเนื้อหนังกระจัดกระจายไคลน์รู้สึกเหมือนกับเรื่องราวทั้งหมดเป็นเพียงความฝัน…ไม่สิ…มันต้องการให้เป็นแค่ความฝันชายหนุ่มไม่อยากเชื่อว่าเหตุการณ์ไม่กี่นาทีก่อนหน้าคือจุดจบชีวิตคนใกล้ตัว
ขณะกำลังยืนตะลึง ไคลน์เห็นดันน์ก้าวไปหยุดข้างศพพร้อมกับคุกเข่าลงหนึ่งข้างหัวหน้าเหยี่ยวราตรีมองไปยัง ‘ศพ’ นีลล์พร้อมกับเปล่งเสียงพึมพำในลำคอ“พวกเราคือผู้พิทักษ์ แต่ขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งมีชีวิตน่าสงสาร ต้องคอยรับมือภัยคุกคามและความบ้าคลั่งของโลกตลอดเวลา”
