ะพยายามอย่างสุดฝีมือ”เสียงอะซิกคล้ายภูเขาไฟใกล้ปะทุ“ด้วยวิธีไหนครับ” ไคลน์ถามฉงน
อะซิกเดินกลับไปยังโลงศพและจ้องมองโครงกระดูกด้านใน“มันเอากะโหลกบุตรชายผมติดตัวไปด้วย จึงสามารถแกะรอยได้จากการเชื่อมต่อทางสายเลือด”บุตรชาย…?อัศวินเกราะดำนั่นคือบุตรชายของคุณเองหรือ หมายความว่ามิสเตอร์อะซิกคือบุคคลจากหนึ่งพันสี่ร้อยปีก่อนจริงใช่ไหม…ไคลน์ตะลึงเหตุใด ความทรงจำเมื่อพันกว่าปีก่อนถึงยังครบถ้วนสมบูรณ์ แล้วเหตุใดถึงสูญเสียมันไปในช่วงเวลาก่อนหน้า หรือจะเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนกับการได้รับชีวิตยืนยาวไคลน์สูดลมหายใจลึก ไม่รู้ว่าต้องปฏิบัติตัวต่อสิ่งมีชีวิตในตำนานตรงหน้าอย่างไรขณะเดียวกัน อะซิกเหยียดแขนขวาออกพร้อมกับใช้เล็บนิ้วโปั้ง กรีดเฉือนปลายนิ้วชี้เป็นทางยาวจนเลือดไหลซึมหยดโลหิตแดงฉาน หล่นลงบนโครงกระดูกสีขาวโพลนด้านล่างอย่างแม่นยำ
เลือดเริ่มซึมเข้ากระดูกทีละนิด จนกระทั่งโครงกระดูกทุกส่วนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงสดอุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~ทันใดนั้น ไคลน์ได้ยินเสียงร้องของทารก พร้อมกับความรู้สึกคล้ายถูกใครบางคนกำลังจ้องมองจากด้านหลังชายหนุ่มรีบยกปืนขึ้นพลางกวาดสายตามองรอบตัว แต่ก็ไม่พบสิ่งใดในการมองเห็นแม้แต่อย่างเดียว ปรากฏเพียงความดำมืดว่างเปล่าไร้ก้นบึ้งแม้แต่บันไดหินก็หายไป!อุแว๊~ อุแว๊~เสียงร้องยังคงดังก้องโสตประสาท หัวใจชายหนุ่มแทบหยุดเต้นเมื่อหันกลับไปยังโลงศพ กลุ่มหมอกดำกำลังเกาะตัวเป็นกระจุกตรงหน้ามิสเ
