คือสิ่งสำคัญ ฉันอาจต้องปีนเขา ลุยน้ำเชี่ยว และเดินทางไกล โลกภายนอกมีอุปสรรคจากธรรมชาติอีกมากรอคอยทดสอบมนุษย์เพื่อการนั้น ฉันต้องเตรียมร่างกายให้พร้อมเสมอ”“ที่นายฝึกศิลปะการต่อสู้ ก็เพราะต้องการเพิ่มความอึดสินะ”เมลิสซ่าเริ่มพยักหน้าทำความเข้าใจ“ถูกต้อง”ไคลน์ตอบเน้นย้ำหนักแน่นแต่เมลิสซ่ายังไม่กระจ่าง“น่าแปลก เมื่อก่อนนายเคยบอกเองว่า ต้องการโตไปเป็นสุภาพบุรุษมาดสุขุมลุ่มลึก แต่การฝึกร่างกายจะให้ผลตรงข้ามโดยสิ้นเชิง นายชอบที่จะเป็นผู้รอบรู้ และใช้ปัญญาไขปริศนายากๆ ของโลกไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ๆ ถึงอยากออกผจญภัย? แต่ช่างเถอะ จะเป็นแบบไหนฉันก็ไม่เกี่ยง ขอเพียงแก้ไขปัญหาได้ด้วยตัวเอง จะกำปันหรือสมองก็ได้ทั้งนั้น”
เมลิสซ่ายิ้มไคลน์เสริมอย่างเจ้าเล่ห์“เธอเข้าใจผิดแล้ว เมลิสซ่าภาพพจน์ของศาสตราจารย์ที่เธอจินตนาการนั้นไม่ถูกต้องทั้งหมด อาจจะจริงที่นักปราชญ์ต้องถ่ายทอดความรู้ด้วยปัญญากว้างขวางและกิริยามารยาทสง่างาม แต่หากมีไอ้บัดซบหน้าไหนบังอาจขัดแข้งขัดขานักปราชญ์ก็ต้องใช้หลักฟิสิกส์ลงโทษกลับไปด้วยไม้ค้ำ”“หลักฟิสิกส์?”เมลิสซ่าไม่เข้าใจในตอนแรก แต่เมื่อประเมินจากความกวนประสาทของพี่ชาย สมองของเธอเริ่มตามทันทีละนิดไคลน์ไม่กล่าวสิ่งใดต่อ มันเร่งฝีเท้าเพื่อไปให้ถึงห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลเมลิสซ่ายืนมองราวสองสามวินาที่ ก่อนตัดสินใจเอ่ยปากถามพร้อมกับทำท่าทาง“ให้ช่วยไหม?”“ไม่เป็นไร อันที่จริง อาการของฉันดีขึ
