่สถานีตำรวจ สารวัตรทอเร่หันมาพูดกับไคลน์“ผมเกือบจะเชื่อว่าคุณคือผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาตัวจริง…”หลังจากกล่าวจบ ทอเร่หันไปมองไคลน์ชายหนุ่มยังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉย เพียงอมยิ้มเล็กๆ ก่อนตอบ“ก็เคยมีประสบการณ์อยู่บ้าง”สารวัตรทอเร่ไม่กล่าวสิ่งใดต่อ จนกระทั่งรถม้าเคลื่อนตัวมาถึงบ้านเลขที่ 36 บนถนนซุตแลน“ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ในที่สุดปัญหาก็คลี่คลาย เซอร์เดอไวล์ได้รับเวลานอนกลับมาอีกครั้ง”
สารวัตรร่างท้วมยื่นแขนออกมาขอจับมือ“ฝากขอบคุณดันน์แทนผมด้วย”ไคลน์จับมือตอบและผงกศีรษะ“ได้ครับ”เมื่อเดินขึ้นมาถึงชั้นสองของสำนักงานรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬ มันตรงไปเคาะประตูห้องทำงานดันน์·สมิท“เสร็จแล้ว?”ดันน์กำลังรออาหารเที่ยง“เสร็จแล้ว”ไคลน์บีบนวดหว่างคิ้วเนื่องจากใช้เนตรวิญญาณหนักหน่วงมาทั้งวัน มันตอบกระชับ“ต้นตอปัญหาเกิดจากโรงงานตะกั่วและเซรามิกในความดูแลของเซอร์เดอไวล์ นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน มีเด็กสาวจำนวนมากเสียชีวิตเพราะพิษสารตะกั่วตกค้าง ส่งผลให้ดวงวิญญาณกลุ่มหนึ่งเกิดความเคียดแค้นเซอร์เดอไวล์”
“ตามความเห็นของผม ถ้าเป็นอย่างที่คุณเล่า เซอร์เดอไวล์ไม่ควรถูกคุกคามด้วยเสียงคร่ำครวญ ดวงวิญญาณอาฆาตทั่วไปมีพลังไม่มากขนาดนั้นแน่ เต็มที่สร้างได้เพียงฝันร้าย”ดันน์วิเคราะห์ตามประสบการณ์ของตนไคลน์พยักหน้าเห็นด้วยและอธิบายต่อ“ใช่ครับ มันควรจะเป็นเช่นนั้น แต่เซอร์·เดอไวล์ดันเผชิญหน้ากับเด็กสาวคนหนึ่ง
