ตัวเองควร
รีบไปยังสโมสรพยากรณ์ เพื่อจับตาดูท่าทีของสมาชิกที่ทราบข่าวการเสียชีวิตของเฮเนส·วินเซนต์”“ไม่มีปัญหา แบบนั้นก็ไม่เลว”ดันน์พยักหน้า“ตกลงเป็นพรุ่งนี้ตอนค่ำ พวกเราจะจัดงานฉลองที่ร้านอาหารลุงวีลล์ ผมจะให้โรแซนจองโต๊ะ”ไคลน์ถอดหมวกตำรวจและโค้งคำนับ“ขอบคุณครับหัวหน้า ไว้พบกันพรุ่งนี้”“อา”ทันใดนั้น ดันน์รีบยกมือห้าม“เดี๋ยวก่อน…คุณบอกว่าเซอร์เดอไวล์มอบเงินจำนวนสามร้อยปอนด์ให้ครอบครัวของเด็กสาวที่เสียชีวิตใช่ไหม?”“ครับ”ไคลน์พยักหน้า และเข้าใจถึงสาเหตุที่ดันน์หยิบยกขึ้นมาพูด
“คุณกลัวพวกเขาจะเกิดปัญหา เนื่องจากร่ำรวยอย่างฉับพลันใช่ไหมครับ?”ดันน์ถอนหายใจยาว“ผมเคยเห็นคดีแบบนี้มามากแล้ว…เขียนที่อยู่พวกเขาให้หน่อย เดี๋ยวผมจะให้โคเฮนรี่ช่วยทำเรื่องย้ายสำมะโนครัวไปอยู่เมืองอื่น พวกเขาจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นั่นด้วยฐานะแตกต่างจากเดิม”“ได้ครับ”ไคลน์ให้ความร่วมมือ มันเขียนที่อยู่ปัจจุบันของสองสามีภรรยาวอล์คเกอร์ให้ดันน์ จากนั้นก็กล่าวคำอำลาและเดินเข้าไปในห้องพักที่เยื้องฝังตรงข้ามไคลน์จัดแจงเปลี่ยนชุดกลับเป็นสูทขาวดำ ก่อนจะแขวนเครื่องแบบสารวัตรไว้บนราวมันโดยสารรถม้ากลับถนนดารารัตน์ เมื่อถึงบ้าน ชายหนุ่มนั่งผ่อนคลายพลางถอดหมวกและโค้ตตัวนอกออก จากนั้นก็เดินไปอุ่นอาหารเหลือเมื่อคืนเพื่อเติมเต็มท้องว่าง
สุดท้าย ไคลน์เดินขึ้นไปบนชั้นสอง ถอดเสื้อผ้าทางการออกเปลี่ยนเป็นชุดสวมสบาย และทิ้งตัวลงนอนบน
