ละฝืนทำงานต่อ หากคนเหล่านี้ตกงานสักหนึ่งหรือสองสัปดาห์รับประกันได้เลยว่าต้องมีใครในครอบครัวจากไปตลอดกาล…”ไคลน์เว้นวรรคครู่หนึ่ง“ผมไม่เข้าใจ ทำไมผู้มีจิตใจเมตตาเช่นคุณถึงไม่ติดตั้งเครื่องกรองฝุั่นและเศษผงตะกั่วที่กระจัดกระจายภายในโรงงาน?”เดอไวล์เงยหน้ามองเพดานพลางยิ้มแห้งๆ
“นั่นจะทำให้ต้นทุนของโรงงานสูงเกินไป จนไม่สามารถแข่งขันกับโรงงานอื่นในอุตสาหกรรมเดียวกันได้ อันที่จริง ผมไม่สนใจกำไรจากโรงงานตะกั่วกับเซรามิกมากนัก ด้วยความสัตย์จริง ผมเคยคิดที่จะลงทุนกับมันมหาศาล แต่จะไปมีประโยชน์อันใดหากประกอบธุรกิจแล้วขาดทุนอย่างต่อเนื่อง? ผมอาจช่วยชุมชนได้บางส่วน ช่วยเหลือแรงงานเด็กสาวได้จำนวนหนึ่ง แต่ก็จะมีเด็กสาวเสียชีวิตจากโรงงานชั่วๆ แห่งอื่นอยู่ดี แถมยังเคยได้ยินว่า บางโรงงานต่ำทรามถึงขั้นกดค่าแรงคนงานจนต่ำสุด ผมจะไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยถ้านำเงินส่วนตัวช่วยเหลือพวกเธอ”ไคลน์นั่งกอดอกอย่างเงียบงันสักพัก“ท่านเซอร์ สาเหตุของอาการทางจิตที่คุณกำลังประสบมาจากความเคียดแค้นของเด็กสาวที่เสียชีวิตไป คุณอาจคิดว่าความแค้นของพวกเธอค่อยๆ จางลงหลังจากพยายามปรับเปลี่ยนนโยบายโรงงาน แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ มันยังติดตัวคุณอยู่ตลอด เพียงแต่มีระดับเบาบางจนสัมผัสไม่ได้ ไม่สามารถ
รู้สึกถึง แต่แล้ววันหนึ่ง บางเหตุการณ์ได้กระตุ้นให้ความแค้นทั้งหมดปะทุออกในคราเดียว”“บางเหตุการณ์? ผมนึกไม่ออก…”เดอไวล์ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าส
