ุญจัดการตัวเองเดอไวล์เปลี่ยนท่านั่งและโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย“ต้องขออภัยอย่างสูงที่ผมละเลยการตอบแทนอย่างเหมาะสม ไม่ว่าอย่างไร ผมก็ต้องชดเชยให้พวกคุณ ชดเชยให้เฮลี่ย์…ถ้าจำไม่ผิด ค่าจ้างของเธอคือสิบซูลต่อสัปดาห์ใช่ไหม?ตกปีละ ยี่สิบหกปอนด์ สมมติให้เฮลี่ย์ทำงานต่อไปอีกสิบปี…คัลเลน มอบเงินให้ครอบครัวฮาลี่ย์ทั้งหมดสามร้อยปอนด์”“ส…สามร้อยปอนด์?”พ่อและแม่ฮาลี่ย์ต่างอ้าปากค้างนับตั้งแต่เกิด พวกมันไม่เคยออมเงินได้เกินหนึ่งปอนด์เลยสักครั้ง และนั่นคือความร่ำรวยสูงสุดในชีวิตแล้ว
ไม่เพียงพวกมันที่ตกตะลึง เหล่าคนคุ้มกันและสาวใช้ทุกคนในเหตุการณ์ต่างอ้าปากค้างด้วยความอิจฉา แม้กระทั่งสิบเอกเกตต์ มันถึงกับหายใจแรงผิดปรกติ เงินจำนวนสามร้อยปอนด์ไม่ใช่จำนวนน้อย โดยเฉพาะมันที่ได้รับค่าจ้างสัปดาห์ละสองปอนด์ท่ามกลางความเงียบงัน พ่อบ้านคัลเลนเดินออกมาพร้อมกับถือถุงหนังใบใหญ่ที่บรรจุธนบัตรไว้เต็มเปียมคัลเลนเปิดปากถุงให้พ่อและแม่ของเฮลี่ย์ดู ด้านในประกอบด้วยธนบัตรมูลค่าหนึ่งปอนด์ ห้าปอนด์ แต่ส่วนมากจะเป็นหนึ่งและห้าซูล ผสมกันจนครบสามร้อยปอนด์เห็นได้ชัดว่า ระหว่างทาง เดอไวล์กำชับให้พ่อบ้านแวะธนาคารเพื่อแลกเงิน ‘ชดเชย’ เตรียมไว้ล่วงหน้า“เป็นสินน้ำใจจากท่านเซอร์เดอไวล์ครับ”หลังจากเจ้านายอนุมัติ คัลเลนยื่นถุงเงินให้กับสองสามีภรรยาวอล์คเกอร์
พวกมันยืนจ้องถุงพลางขยี้ตาหลายครั้ง ก่อนตัดสินใจปฏิเสธ“ห…หามิได้ค่ะ! พ
