ิจากมัน
ศาสตราเซียนสายมิติ!
หัวใจของชิวซื่อผิงสะท้านเทิ้ม หากเจียงผิงอันมีศาสตราเซียนสายมิติ เขาจะเร็วแค่ไหน อีกฝ่ายก็ตามเขาทันอยู่ดี
“เด็กเวรสมควรตายนี่คิดทรมานข้า แต่ก็กำเริบเกินไป ศาสตราเซียนสายมิติเช่นนี้เปลืองพลังมหาศาล เขายังไม่บรรลุเซียน พลังในกายมีจำกัด ขอเพียงข้าหนีต่อไป ให้เขาเสียปราณเซียนไปให้หมดข้าก็จะมีโอกาสตอบโต้!”
ชิวซื่อผิงก็มีฝีมือ กระทั่งยามนี้ก็ยังสามารถวิเคราะห์ได้อย่างใจเย็น และคิดใช้ความโอหังของเจียงผิงอันริดรอนพลังอีกฝ่าย
ชิวซื่อผิงทำทีเป็นตื่นกลัวแล้วหนีเตลิดต่อไป
เจียงผิงอันไล่ตามเขาได้ทุกครั้งไป
สองฝ่ายไล่ล่ากันเช่นนั้นอยู่หลายวัน ชิวซื่อผิงเห็นเจียงผิงอันใช้ศาสตราเซียนสายมิติกำไลทลายมิติอยู่หลายครั้ง ก็คิดว่าเจียงผิงอันน่าจะใช้ปราณไปเกือบหมดแล้ว จึงหยุดลงกะทันหัน
ความกลัวบนใบหน้าชิวซื่อผิงหายไป มุมปากยกยิ้ม “ไอ้หนู พลังในตัวจะหมดแล้วล่ะสิ?”
เจียงผิงอันสีหน้าเปลี่ยน
เมื่อเห็นเจียงผิงอันหน้าเสีย ชิวซื่อผิงก็แค่นยิ้มเย้ย “ไอ้โง่ ข้าจงใจให้เจ้าไล่ตามข้าให้เปลืองปราณต่างหาก ถึงได้แกล้งทำเป็นกลัวก่อนหน้านี้! เตรียมตัวตายซะ!”
ยามนั้นเอง ทะเลโลหิตอันชวนขนลุกก็หลากจากตัวเจียงผิงอันคลุมตัวชิวซื่อผิงไว้ทันที
ทะเลโลหิตบรรจุพลังกลืนกินชวนสะท้าน พลังในตัวชิวซื่อผิงถูกดูดออกจากร่างอย่างเกินควบคุม
เจียงผิงอันกล่าวเสียงเรียบ “บังเอิญนัก ที่ข้าเปลี่ยนสีหน้าเมื่อครู่ก็แกล้ง
