้ ต้องทนอัปยศไปก่อนสักพักเพื่อหาโอกาสจัดการกับเด็กเวรนี่
“ผู้อารักขา? เจ้ามิคู่ควรหรอก กระทั่งสุนัขที่ข้าจับมายังแข็งแกร่งกว่าเลย” เจียงผิงอันแค่นเสียงเย้ย
สีหน้าของชิวซื่อผิงแข็งค้าง ศักดิ์ศรีถูกเหยียบขยี้สาหัสจนเดือดดาล “เจ้าบีบให้ข้าตกตายตามเจ้าอยู่นะ?”
“ตกตายตามกัน? เจ้าควรค่าที่ไหน?”
เจียงผิงอันล้อเลียนอีกฝ่ายต่อไป การฆ่าอีกฝ่ายนั้นง่าย แต่เรื่องสำคัญที่สุดคือต้องทรมานอีกฝ่าย
“สารเลวสมควรตาย! เจ้าประมาทเซียนมากไปแล้ว!” ชิวซื่อผิงเห็นว่าอีกฝ่ายจะไม่ปล่อยเขาไป ก็ตัดสินใจสู้ยิบตา
แม้เจียงผิงอันจะแข็งแกร่ง สุดท้ายเขาก็มีร่างกายเพียงสามัญชนขอเพียงเขาสบโอกาส ก็ยังฆ่าอีกฝ่ายได้
ชิวซื่อผิงโอบล้อมด้วยกฎเต๋าเซียน ปราณทรงพลังกวาดพัดทะเลโลหิตรายล้อมกระจายไป เหยียบย่างเหนือดวงดาวเข้าโจมตีทันที
ในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งในรอบแสนปีของภพบุกเบิก เขาปราชัยมิง่ายแน่
หนึ่งวันต่อมา เจียงผิงอันเหยียบบนศีรษะซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลือของชิวซื่อผิง นั่งลงบนดาวร้างดวงหนึ่งอย่างดูว้าเหว่
แม้เขาจะได้ล้างแค้น เขาก็ไร้ยินดีมากนัก พี่ใหญ่อวี๋เปยที่ตายไปรากเซียนอัสนีหยินที่เสียไปจะไม่มีวันหวนคืน
ชิวซื่อผิงเหลือเพียงศีรษะ แต่ก็มิได้ตาย เซียนมิตกตายง่ายเช่นนั้น
แต่สติของเขาเจียนเสื่อมสลาย แม้จะรู้ว่าเจียงผิงอันแข็งแกร่งมาก แต่ก็มิคาดว่าจะแข็งแกร่งเพียงนี้ ยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์อย่างเขายังยื้อเวลาเพิ่มสักวั
