ม่เพียงบ่งบอกถึงความรับผิดชอบของเขา แต่ยังทำให้อันจิ่วเม่ยตระหนักว่า ภารกิจของหลี่เจียเฟิ่งต้องเต็มไปด้วยอันตรายและความทุ่มเทมากเพียงใดก่อนจะออกไป เธอบอกย่าอันที่นั่งเย็บผ้าอยู่ในบ้านด้วยน ้าเสียงอบอุ่น “คุณย่าคะ หนูจะเข้าเมืองสักพักนะคะ”ย่าอันที่กำลังตัดเย็บชุดใหม่สำหรับอันจิ่วเม่ยเงยหน้าขึ้นยิ้มให้“ไปเถอะ ขับจักรยานดี ๆ ล่ะ”งานอดิเรกของย่าอันในช่วงนี้คือการตัดชุดให้หลานสาวอย่างประณีต ด้วยฝีมืออันชำนาญซึ่งเธอถ่ายทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น
