“พี่ลองดูสิคะ ชุดที่ฉันใส่อยู่ตอนนี้ก็เป็นหนึ่งในแบบที่ฉันออกแบบเอง คนในเมืองเริ่มให้ความสนใจเสื้อผ้าที่มีความแตกต่างไม่ซ ้าซากแบบเดิม และฉันเชื่อว่าแนวโน้มนี้จะเติบโตไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า”ลู่เหอพิจารณาแบบเสื้อผ้าในมือ พลางพยักหน้าเบา ๆ“ฉันจะเริ่มต้นจากเล็กไปใหญ่ค่ะ ใช้ทรัพยากรในพื้นที่และความสัมพันธ์ที่มีในหมู่บ้านเป็นฐานแรก แล้วค่อยขยายต่อไปในเมืองพี่ก็รู้ว่าฉันมีความร่วมือในสหกรณ์และโรงงานอยู่บ้าง ฉันอยากให้พี่ช่วยเป็นหุ้นส่วนกับฉันเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้แผนธุรกิจนี้”อันจิ่วเม่ยยิ้มมั่นใจ “ฉันมีแบบเสื้อผ้าและแนวคิดตลาดที่ชัดเจนส่วนพี่จะช่วยเติมเต็มในส่วนที่ฉันยังขาด”ลู่เหอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา “ฉันชอบแนวคิดของเธอ ถึงจะยังไม่มั่นใจเต็มร้อย แต่ฉันเชื่อในวิสัยทัศน์ของเธอ เอาแบบนี้ไหม เรามาทำสัญญาสำหรับสองปีข้างหน้ากัน ตกลงไหม?”อันจิ่วเม่ยยิ้มกว้างด้วยความโล่งใจ “ได้สิคะพี่ลู่ แบบนี้ฉันก็สบายใจ”ทั้งสองทำสัญญากันในวันนั้น โดยระบุเงื่อนไขไว้อย่างชัดเจน ลู่เหอรับหน้าที่ดูแลด้านการกระจายสินค้าและสร้างเครือข่ายในตลาด
ส่วนอันจิ่วเม่ยจะรับผิดชอบด้านการออกแบบและการผลิตเสื้อผ้าแบรนด์นี้จะถูกสร้างขึ้นด้วยความร่วมมือของทั้งสองคน ตั้งเป้าเริ่มต้นในปี 1977 ซึ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญที่เศรษฐกิจกำลังเปิดตัวเข้าสู่ยุคใหม่อย่างเต็มที่เมื่อกลับถึงบ้าน อั
