นจิ่วเม่ยพบย่าอันกำลังนั่งเล่นกับเจ้าตูบสามตัวอยู่ที่ลานหน้าบ้าน เจ้าฟูฝู เฉียนเฉียน และมูมู่ ต่างส่งเสียงเห่าเบาๆ เมื่อเห็นเธอกลับมา พวกมันกระดิกหางอย่างดีใจ“คุณย่าคะ! วันนี้หนูไปแวะร้านอาหารรัฐมา ได้อาหารอร่อย ๆ มาฝากย่าเยอะแยะเลยค่ะ” อันจิ่วเม่ยจูงจักรยานเข้ามา พลางส่งเสียงบอกย่าย่าอันเงยหน้าขึ้นพร้อมทำสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย “ทำไมต้องสิ้นเปลืองแบบนี้ด้วยล่ะจิ่วเม่ย ของที่บ้านก็มีอยู่แล้วแท้ ๆ”อันจิ่วเม่ยหัวเราะเบา ๆ เดินไปนั่งข้างย่าพร้อมหยิบกล่องอาหารที่เธอสั่งจากร้านอาหารรัฐขึ้นมาโชว์ “ไม่ได้ซื้อเองสักหน่อยค่ะคุณย่าทั้งหมดนี่เป็นของพี่ฟางหรู พนักงานขายในร้านสหกรณ์ พี่ฟางหรูซื้อมาฝากย่าโดยเฉพาะเลยนะคะ พี่ฟางหรูชอบชุดที่ย่าตัดมาก”ย่าอันได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจโล่งอก พร้อมยิ้มเล็กน้อย“อ๋อ… พี่ฟางหรูคนนั้นสินะ เธอเป็นคนดีจริง ๆ ทั้งยังช่วยแนะนำเธอให้รู้จักกับหัวหน้าสหกรณ์อีกด้วย”“ใช่ค่ะ” อันจิ่วเม่ยตอบพลางยิ้มสดใส
หลังจากพูดคุยกันเสร็จ อันจิ่วเม่ยนั่งลงเล่นกับเจ้าตูบสามตัวที่กระโดดมาล้อมตัวเธอ พวกมันคอยหยอกล้อและเลียมือเลียหน้าจนเธอหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขไม่นานนัก เสียงเรียกดังมาจากหน้าประตูบ้าน“สหายอัน! สหายอันอยู่ไหมครับ!”อันจิ่วเม่ยที่กำลังลูบหัวเจ้าตูบชะงักก่อนลุกขึ้นอย่างรวดเร็วดวงตาเป็นประกาย “มาแล้วค่ะ!”เธอรีบวิ่งไปที่หน้าประตูบ้าน พบว่าผู้ที่มาคือบุรุษไปรษณีย์ที่เธอคุ้น
