ัว มีเพียงงานเท่านั้นที่อยู่เป็นเพื่อน ในเมื่อโชคชะตานำพาให้เธอมาอยู่ในโลกใบใหม่นี้ เธอตั้งใจแน่วแน่ว่าจะรักษาชีวิตใหม่ที่ได้รับไว้ให้ดีที่สุดเมื่อถึงบ้าน เจ้าตูบสามตัวของเธอ เจ้าฟูฝู เฉียนเฉียน และมูมู่ต่างรีบกระโดดเข้ามาต้อนรับ กระดิกหางอย่างกระตือรือร้นราวกับจะบอกว่า “เจ้านายกลับมาแล้ว!”“เก่งมาก เฝ้าบ้านได้ดีจริง ๆ เดี๋ยวคืนนี้ฉันมีรางวัลให้” อันจิ่วเม่ยหัวเราะเบา ๆ ก่อนจูงจักรยานเข้าไปในลานบ้าน แล้วลูบหัวเจ้าหมาน้อยทั้งสามอย่างเอ็นดูเสียงหัวเราะของย่าอันดังมาจากในบ้าน อันจิ่วเม่ยสังเกตเห็นรองเท้าเปื้อนโคลนวางอยู่ที่ระเบียง จึงเดาได้ทันทีว่าหมิ่นเหลียนซินต้องมาเยี่ยมอีกแล้ว หญิงสาวยุวชนที่มักแวะมาอ่านหนังสือที่บ้านเธอเป็นประจำหลังจากเลิกงานในไร่“จิ่วเม่ย! ฉันเอาเนื้อตากแห้งที่แม่ส่งมาให้มาฝากด้วย” หมิ่นเหลียนซินเดินออกมาพร้อมรอยยิ้ม อันจิ่วเม่ยรับของฝากพร้อมกล่าวขอบคุณ
“ขอบคุณมากเลย แล้วนี่รีบมาที่นี่ทันทีหลังเลิกงานอีกแล้วเหรอ?”หมิ่นเหลียนซินหัวเราะเบา ๆ “ใช่น่ะสิ ฉันต้องมาทบทวนบทเรียนกับเธอนี่ไง อีกอย่างนะ ตั้งแต่ที่เธอช่วยพูดกับผู้นำหมู่บ้าน งานของฉันลดลงเยอะเลย มีเวลามากขึ้นเยอะ ขอบคุณมากนะ”อันจิ่วเม่ยหัวเราะน้อย ๆ “ผู้นำหมู่บ้านต่างหากที่เอ็นดูคุณ ฉันแค่ไปพูดนิดหน่อยเอง”เธอไม่ได้พูดเกินจริงเลย หมิ่นเหลียนซินเป็นคนขยันขันแข็งและอัธยาศัยดี ชาวบ้านต่างก็รักใคร่ รวมถึงผู้นำหมู่
