ลียดเว่ยป๋อหลินแทบตาย แต่พอเร็ว ๆ นี้ก็กลับสนิทสนมกันขึ้นมา ไม่ใช่หรือไง? คิดจะทำตัวสูงส่งแค่ไหนกัน คิดว่าตัวเองเจรจาความร่วมมือได้แล้วจะยิ่งใหญ่มากนักเหรอ? ใครจะรู้ว่าเธอใช้วิธีสกปรกอะไรถึงเจรจาสำเร็จ!”เหยียดยิ้ม ก่อนพูดจาเสียดสีด้วยน ้าเสียงหยาบคาย “อย่าคิดว่ามีหน้าตาสวยเหมือนนางจิ้งจอกแล้วจะทำอะไรก็ได้นะ!อันจิ่วเม่ยยังคงรักษามารยาทไว้ได้ดี รอให้อีกฝ่ายพูดจบก่อนแล้วจึงตบไปหนึ่งฉาดเพียะ!“นี่สำหรับคำพูดเมื่อกี้!” อันจิ่วเม่ยกล่าวเสียงเย็น ไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัว ฝ่ามือที่แข็งแรงของอันจิ่วเม่ยฟาดซ ้าลงไปอีกครั้ง คราวนี้
รุนแรงกว่าครั้งแรก น ้าหนักมือของเธอเต็มไปด้วยความโกรธที่อัดแน่นเธอมีแรงมาก ทำให้สาวน้อยร่างบางไม่มีโอกาสตอบโต้เลย“ดี! ฉันจะสอนให้เธอรู้จักพูดจาให้ดีเอง! ความคิดชั่ว ๆ ที่มันอยู่ในหัวของเธอฉันจะช่วยเคาะมันออกมาให้เอง! เราเป็นผู้หญิงเหมือนกัน แต่เธอพูดใส่ร้ายฉันแบบนี้ ไม่รู้สึกเจ็บใจบ้างเลยหรือไง?”“ตั้งแต่แรกฉันก็บอกแล้วว่าอย่ามายุ่งกับฉัน เธอหูหนวกหรือไง!?”“ใช่ ฉันเต็มใจช่วยเว่ยป๋อหลินแต่ไม่อยากช่วยเธอ เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมายืนตำหนิฉันตรงนี้?”“อีกอย่าง ฉันไม่เคยเป็นคนมีศีลธรรมอะไร การที่เธอเอาเรื่องศีลธรรมมาพูดขู่ฉัน มันตลกชัด ๆ !”อันจิ่วเม่ยกดตัวอีกฝ่ายลงและตบตีอย่างหนัก ย่าอันออกมาเห็นก็ไม่ได้ห้ามปราม เธอเพิ่งได้ยินว่าเด็กฝึกงานคนนี้พูดจาไม่ดีเกี่ยวกั