าบาลในเมืองตั้งแต่กลางดึก ไม่ได้พักผ่อนทั้งคืน ตอนนี้ฉันให้พวกเขาไปหาที่เงียบ ๆพักผ่อนข้างนอกแล้ว ส่วนพี่สะใภ้กับหลาน ๆ น่าจะรออยู่ที่บ้าน ทุกคนสบายดี พี่พักรักษาตัวให้สบายใจเถอะ ไม่ต้องกังวลมากนัก”“ดีแล้ว ๆ ”รู้ว่าครอบครัวปลอดภัยดี ฉีหลิวเหว่ยก็สบายใจ กินอย่างเต็มที่สองสามคำก็กินขนมปัง แล้วตามด้วยดื่มน ้า ผลคือตาเบิกโพลงอีก
ครั้ง น ้าที่เขากันจากกระติกน ้าทหาร มันไม่ใช่น ้าเปล่าอย่างที่เขาคิดรสหอมหวานอร่อย มันคงไม่ใช่นมผงที่ราคาแพงหรอกนะฉีหลิวเหว่ยมองไปทางอันจิ่วเม่ย ด้วยความไม่อยากเชื่อ เขารู้ว่าครอบครัวของน้องสาวลำบากมาก แม้ตอนนี้จะดีขึ้นบ้างแล้ว แต่ก็ไม่น่าจะมีทั้งเนื้อและนมผงมาเลี้ยงดูเขา แน่นอนว่าเธอคงเอาของดี ๆ ที่ปกติไม่กล้าใช้มาต้อนรับเขาทั้งหมดเมื่อคิดเช่นนี้ ฉีหลิวเหว่ยก็รู้สึกทั้งปวดใจและซาบซึ้งใจ ไม่เสียแรงที่แม่ของเขาคิดถึงน้องสาวและคุณย่าอยู่เสมอ น้องสาวก็เป็นคนใจดี พอเขาหายดีแล้วจะเข้าป่าล่าสัตว์ แล้วส่งของอร่อย ๆ มาให้น้องสาวเยอะ ๆ!“จิ่วเม่ยเธอลำบากแล้ว พวกเราเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องเอาของดี ๆ แบบนี้มาหรอก แค่อิ่มท้องฉันก็พอใจมากแล้ว”ตอนกินก็รู้สึกดีมาก แต่พอได้สติกลับมาแล้ว เขารู้สึกผิดมากน้องสาวใช้ชีวิตลำบากมากภายใต้การดูแลของแม่เลี้ยง ไม่รู้ว่าเอาของพวกนี้ออกมาได้ยังไง คงต้องทนลำบากไม่น้อยอันจิ่วเม่ยเห็นท่าทางของฉีหลิวเหว่ยเป็นแบบนี้ก็รู้ว่าเขาเข้า
