ึงไม่ใช่เรื่องแปลก ตัวเขาเองก็ไม่ได้เปิดเผยทุกอย่างให้พานซินหรงรู้เช่นกัน แต่เมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอันจิ่วเม่ย กลับทำให้เขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวยิ่งไปกว่านั้น หลานชายของผู้บังคับบัญชาการทหารภาคเหนือยังเคยสั่งให้เขาจับตาดูอันจิ่วเม่ยและพยายามก่อกวนเธออีกด้วย แต่ตอนนี้เธอกับพานซินหรงกลับร่วมมือกัน ทำให้การก่อกวนเธอดูจะกลายเป็นเรื่องยากไปเสียแล้ว
กงหยางซื่อเริ่มรู้สึกจนปัญญา ไม่รู้ว่าควรตอบหลัวลี่เซียนอย่างไรดี“ทำไมเงียบไป? ฮัลโหล?” เสียงของหลัวลี่เซียนดังขึ้นอย่างไม่พอใจ ทำให้กงหยางซื่อสะดุ้งรีบกลับมาตอบสนองทันทีหลัวลี่เซียนรออยู่ปลายสายสักพัก ไม่ได้ยินคำตอบเสียที รู้สึกหงุดหงิด“อยู่ครับ เมื่อกี้สัญญาณไม่ค่อยดี”กงหยางซื่อรีบตอบและรับรองว่า “คุณหลัวลี่เซียนวางใจได้ ผมจะจัดการให้เรียบร้อยแน่นอน”อย่างไรก็ตาม หลานผู้บังคับบัญชาการทหารภาคเหนืออยู่ไกลไม่พูดตอนนี้ก็ไม่เป็นไร รอให้เขาสืบให้รู้แน่ชัดก่อนว่าสองคนนั้นกำลังทำอะไรกันแน่ แล้วค่อยหาทางแทรกแซงทำลายก็ได้เหมือนกันเพียงแค่ทำให้งานในมือของพานซินหรงมีปัญหา กงหยางซื่อก็มั่นใจว่าเขาจะมีโอกาสก้าวหน้าได้ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องรอคำสั่งจากหลานผู้บังคับบัญชาการทหารภาคเหนือ เขาก็คิดจะลงมือทำอยู่แล้วเมื่อได้ยินคำรับรองของกงหยางซื่อ หลัวลี่เซียนก็รู้สึกโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง แต่ดูเหมือนสาวชาวบ้านคนนี้จะไม่เหมือนคนอื่นหลังจากสั่งงานเสร็จเ