ไม่ใช่ว่าเธอตระหนี่ แต่ป้าเป็นผู้หญิงออกเดินทางคนเดียวไม่ปลอดภัย อันจิ่วเม่ยกลัวว่าเงินติดตัวเธอจะยิ่งนำความเดือดร้อนมาให้ รอให้ลูกชายป้ามาตรวจที่โรงพยาบาล ค่ารักษาพยาบาลอะไรพวกนี้เธอค่อยจ่ายทีเดียวก็ได้แม้สองหมู่บ้านจะอยู่ห่างกันจนการเดินทางไปกลับต้องใช้เวลาเจ็ดถึงแปดชั่วโมง แต่ก็ยังคงอยู่ในเขตเมืองเดียวกัน และเนื่องจากในเมืองมีโรงพยาบาลเพียงแห่งเดียว โอกาสที่จะหาผิดที่จึงแทบไม่มีเลยอันหนิงเหอเหลือบมองเงินในมือด้วยความรู้สึกพึงพอใจอย่างมาก เดิมทีเธอคิดเพียงว่าจะขอยืมสักห้าหยวนหรือสิบหยวนก็ถือว่ามากเกินพอแล้ว แต่ในตอนนี้เธอกลับได้รับถึงยี่สิบหยวน จะไม่ให้พอใจได้อย่างไร?ยิ่งไปกว่านั้น อันจิ่วเม่ยยังบอกอีกว่า พรุ่งนี้เช้าเธอจะเดินทางไปเฝ้าที่โรงพยาบาลด้วย ซึ่งช่วยบรรเทาความกังวลใจของอันหนิงเหอที่ไม่เคยเข้าเมืองมาก่อนเป็นอย่างมากใช่แล้ว เธอกับสามีใช้ชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิตยังไม่เคยเข้าเมืองเลยแค่ไปเดินเล่นในตลาดเล็ก ๆ ในภูเขาเป็นครั้งคราว ซื้อของจำเป็นพวกเกลือผ้าอะไรพวกนี้ดังนั้น เมื่อเผชิญกับเมืองที่ไม่คุ้นเคยจึงรู้สึกอึดอัดมาก ไปแล้วก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรได้บ้าง
ตอนนี้มีอันจิ่วเม่ยที่ไปเมืองบ่อย ๆ อยู่ข้าง ๆ แม้จะไม่ได้ทำอะไรเลย ก็ทำให้พวกเขาสบายใจขึ้นมาก“ดีจ้ะ ดีจ้ะ อันจิ่วเม่ยป้าขอบใจหนูมากนะ!”อันหนิงเหอกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ สิ่งของที่เธอส่งให้ย่าหลานในช่วงหลายปีที่ผ่านมานั้นไม่
