กเธอจะเชื่อคนนอกมากกว่าฉันเหรอ? ฮึพวกคุณถูกซื้อตัวไปแล้วจริง ๆ”
หลันฮวายังไม่ทันพูดอะไร ก็ได้ยินเยี่ยนเอ๋อพูดต่อว่า “ทำไม?หรือว่าหล่อนสอนเทคนิคแย่งผู้ชายให้ด้วย สอนให้พวกเธอแต่งงานกับคนรวยใช่ไหม พวกเธอถึงได้ยอมเป็นสุนัขรับใช้ปกป้องหล่อน?”คำพูดนี้ช่างยั่วโทสะจนเกินจะอดกลั้น หลันฮวาทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอโยนงานในมือลงแล้วลุกขึ้นตรงไปหาเยี่ยนเอ๋อ จากนั้นฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าของอีกฝ่ายเต็มแรงยังไม่ทันที่เยี่ยนเอ๋อจะตั้งตัว หลันฮวาก็คว้าผมที่จัดแต่งไว้อย่างประณีต อีกมือฟาดลงไปอีกครั้ง พร้อมตะโกนด้วยน ้าเสียงเกรี้ยวกราด“ปากแบบนี้มันชวนให้ฉันอดไม่ไหวจริง ๆ! อีกอย่างนะ ฉันไม่ถูกชะตาเธอมานานแล้ว ทำตัวเหมือนคนอื่นต ่าต้อยกว่า พวกเราเป็นคนงานเหมือนกัน พ่อแม่เธอไม่เคยสอนให้พูดจาดี ๆ บ้างหรือไง? ถ้าไม่ งั้นวันนี้ฉันจะอาสาสอนแกเอง!”ครั้งนี้เยี่ยนเอ๋อพูดเกินไปจริง ๆ คนรอบข้างต่างมองว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นไม่เหมาะสม แถมเยี่ยนเอ๋อยังเป็นคนที่ไม่ค่อยมีมนุษยสัมพันธ์ในโรงงานอยู่แล้ว เมื่อเธอโดนหลันฮวาตบซ ้า ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วย สุดท้ายเสียงอึกทึกไปถึงหัวหน้ากลุ่มที่รีบรุดมาดูสถานการณ์หัวหน้ากลุ่มสั่งให้คนงานช่วยแยกทั้งสองออกจากกัน แต่กว่าจะจับแยกได้ เยี่ยนเอ๋อก็ถูกหลันฮวาตบจนใบหน้าบวมปูด ผมเผ้ายุ่งเหยิงจนดูแทบไม่ต่างจากคนเสียสติ
จากเหตุการณ์นี้ หลันฮวาและเยี่ยนเอ๋อกลายเป็นศัตรูกันโดยสมบูรณ์ แต่สิ่งที่ตาม
