มาคือข่าวลือในโรงงานว่า อันจิ่วเม่ยแย่งชายคนรักของเยี่ยนเอ๋อไปจนเธอแค้นและพยายามแก้แค้นอย่างร้ายกาจเรื่องเล่าลือนี้ยิ่งพูดต่อ ๆ กันก็ยิ่งเกินจริง จนกระทั่งไปถึงหูกงหยางซื่อเขากลอกตาอย่างเหนื่อยหน่าย เขารู้สึกว่าข่าวนี้มีพิรุธอยู่ไม่น้อย จึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกทันที เพื่อหาความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างเร่งด่วนอีกด้านหนึ่ง อันจิ่วเม่ยเก็บผ้าสี่พับเข้าไปในพื้นที่ว่าง เหลือไว้เพียงหนึ่งพับและเศษผ้าที่เหลือใส่ไว้ในตะกร้ากลับบ้านเพิ่งเข้าหมู่บ้านก็เจอคนคุ้นเคยหลายคน เห็นผ้าที่โผล่ออกมาจากตะกร้าของเธอ ในใจก็ทั้งอิจฉาทั้งริษยาไม่ต้องไปทำงานในทุ่งนาก็แล้วไป ยังได้ไปเดินเที่ยวทุกวัน ใครบ้างที่กล้าเล่นแบบนี้!โชคดีที่แต่งงานกับหลี่เจียเฟิ่งมีเงินถึงได้ใช้ชีวิตสุขสบายแบบนี้แต่คิดแล้วก็ยังรู้สึกเสียดาย ถ้ารู้แต่แรกก็จะยกลูกสาวให้หลี่เจียเฟิ่งแล้ว ตัวเองจะได้อยู่บ้านใหม่ ไม่มีพ่อแม่สามีและพี่สะใภ้มารบกวนสามีไม่อยู่บ้านแต่ทุกเดือนก็ส่งเงินกลับมา นี่มันชีวิตในฝันอะไรกันเนี่ย!
อันจิ่วเม่ยไม่รู้ว่าพวกเขาอิจฉาในใจมากแค่ไหน เธอฮัมเพลงกลับมาที่ลานบ้านเล็ก ๆ ของตัวเอง แต่กลับพบว่ามีแขกอยู่ ทำให้รู้สึกประหลาดใจตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม อันจิ่วเม่ยจำได้ว่านี่คือ ป้าอันหนิงเหอเป็นลูกสาวของพี่ชายคุณย่าของเธอครอบครัวของป้าอันหนิงเหอปรากฏในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมไม่มากนัก หลายปีถึงจะมาเยี่ยมเ