นักแน่นและจริงใจ“น้องสาว เธอวางใจได้เลย ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่ ไม่มีใครในโรงงานนี้ทำอะไรเธอได้หรอก ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร ฉันจะจัดการให้เธอเอง”“ขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ!”
อันจิ่วเม่ยกล่าวขอบคุณด้วยน ้าเสียงสั่นเครือ เธอสูดจมูกเบา ๆพลางแสร้งยกมือขึ้นปราดน ้าตาอย่างแนบเนียนหลังจากพูดคุยกันอีกสองสามประโยค พานซินหรงลุกขึ้นไปจัดการเรื่องตัวอย่างงานและขออนุมัติเงินทุน ก่อนออกจากห้องเธอเปิดประตูทิ้งไว้ พลางบอกอันจิ่วเม่ยอย่างเป็นกันเองว่า “เดินดูรอบ ๆได้เลยตามสบาย”อันจิ่วเม่ยพยักหน้าตอบรับ แต่แทนที่จะลุกขึ้นไปเดินสำรวจตามคำเชิญ เธอกลับนั่งอยู่ที่เดิมอย่างสงบนิ่งที่พานซินหรงพูดแบบนั้นเป็นเพียงคำพูดตามมารยาทเท่านั้น ถ้าเธอออกไปเดินเที่ยวจริง ๆ ก็จะเป็นการทำตัวเหมาะสมอย่างไรก็ตาม การที่เธอไม่ออกไปข้างนอกไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่เข้ามาเรื่องที่เกิดขึ้นกับอันจิ่วเม่ยและคนอื่น ๆ ที่หน้าประตูโรงงานแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์กันลับ ๆ ว่าอันจิ่วเม่ยอาจเป็นคนที่หัวหน้าหามาเพื่อต่อกรกับกงหยางซื่อ เพราะหลายปีมานี้ทั้งสองคนก็แข่งขันชิงดีชิงเด่นกันไม่น้อยการซุบซิบนินทาลับหลังก็แล้วไปเถอะ แต่ถึงขนาดมีคนกล้าวิ่งมาแอบดูที่หน้าห้องทำงานของหัวหน้าโรงงานเลยทีเดียว
ผลปรากฏว่าพวกเขาเห็นสาวสวยแต่งตัวทันสมัยนั่งอยู่ในห้องทำงานของหัวหน้าโรงงาน สายตาของทุกคนถูกดึงดูดด้วยการแต่งกายอันสวยงา
