มของเธอ จนลืมไปว่าตัวเองมาที่นี่เพื่ออะไรคนที่มาล้วนเป็นสาวน้อยวัยรุ่น และทำงานในโรงงานเสื้อผ้าพวกเธอจึงสนใจในสิ่งเหล่านี้เป็นธรรมชาติ พวกเธอกำลังพูดคุยกันอยู่ข้างนอกว่าชุดที่อันจิ่วเม่ยสวมใส่นั้นซื้อมาจากที่ไหนอันจิ่วเม่ยได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากด้านนอก เธอลุกขึ้นไปเปิดประตูหันไปมองเห็นสาว ๆ หลายคนในชุดทำงานกำลังแอบมองเธอเธอจึงส่งยิ้มหวานให้และทักทายว่า “สวัสดีค่ะ สหายมีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ?”เพิ่งมาถึงและได้ทำให้กงหยางซื่อไม่พอใจแล้ว เธอจำเป็นต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับคนอื่นๆพนักงานหญิงรู้สึกอึดอัดมากที่ถูกจับได้ว่าแอบมองคนอื่น แต่โชคดีที่อันจิ่วเม่ยไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แต่ยังยิ้มทักทายพวกเธอพนักงานหญิงรู้สึกโล่งอกในขณะเดียวกันก็นึกขึ้นได้ว่าพวกเธอมาที่นี่เพราะข่าวลือเรื่องอันจิ่วเม่ยทำร้ายคน พวกเธอจึงรู้สึกทันทีว่าข่าวลือนั้นไม่น่าเชื่อถือสาวที่อ่อนโยนขนาดนี้ จะทำร้ายรองหัวหน้าโรงงานได้อย่างไร?เธอดูไม่ใช่คนที่ชอบใช้กำลังเลยสักนิด
“สวัสดีค่ะ สหาย พวกเราไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นนะคะ แค่รู้สึกว่าเสื้อกับกระโปรงที่คุณสวมใส่สวยมาก เลยอยากถามว่าคุณซื้อจากที่ไหนคะ?”หลังจากบรรยากาศเงียบไปครู่หนึ่ง หญิงสาวคนหนึ่งก็ก้าวออกมาพูดด้วยน ้าเสียงสดใสเธอชื่อหลันฮวา เป็นคนที่มักกล้าแสดงออกและร่าเริงอยู่เสมอแม้ในสถานการณ์นี้เธอก็ยังคงความมั่นใจ พูดคุยกับอันจิ่วเม่ยอย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่เผยให้รู้ว่าเห
