พานซินหรงไม่คิดว่าเธอจะมีความสามารถด้านนี้ แม้ในใจจะคิดว่าเด็กสาวจากชนบทคนหนึ่งคงไม่เคยเห็นเสื้อผ้าทันสมัยอะไรมากนัก แบบที่วาดออกมาคงไม่ได้ดีเท่าไหร่ แต่นี่เป็นความตั้งใจของเธอและเธอก็เป็นผู้มีพระคุณของตน จึงพยักหน้าตกลง“ได้ ฉันจะจ่ายค่าแบบให้เธอเท่ากับที่จ่ายให้คนอื่น เมื่อวาดเสร็จแล้วส่งมาให้ฉันได้เลยนะ”ในใจเธอคิดว่า แม้จะเป็นการตอบแทนที่อันจิ่วเม่ยช่วยเหลือ ถ้าแบบไม่ถูกใจจริง ๆ เธอก็จะควักเงินส่วนตัวจ่ายให้ก็ได้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องติดค้างบุญคุณเด็กสาวอันจิ่วเม่ยได้ยินว่ายังมีเงินด้วย ก็ยิ้มอย่างมีความสุขมากขึ้นมีช่องทางนี้แล้ว ต่อไปแหล่งที่มาของสินค้าก็จะมีคำอธิบายได้แม้จะไม่สามารถพูดออกมาตรง ๆ แต่ทุกคนก็เข้าใจกันอยู่แล้วนอกจากนี้ เธอยังสงสัยว่าเรื่องที่รองหัวหน้าโรงงานผ้าจงใจกลั่นแกล้งเธอนั้นไม่ธรรมดา ต่อไปเมื่อได้ติดต่อกับโรงงานเสื้อผ้ามากขึ้นเธอก็สามารถสืบหาทั้งทางตรงและทางอ้อมได้ว่าใครกันที่ไม่อยากเห็นเธอประสบความสำเร็จสองคนคุยกันสักพัก จากนั้นอันจิ่วเม่ยบอกว่าตนต้องไปซื้อของที่ร้านสหกรณ์ จึงแยกจากกัน
เธอไม่ได้ไปร้านสหกรณ์จริง ๆ แต่หาที่ที่ไม่มีคนแล้วนำจักรยานออกมาปั่นกลับบ้านระหว่างทางเธอหยิบของหลายอย่างออกมาจากมิติพิเศษ เมื่อกลับถึงบ้านก็จะบอกว่าซื้อมาจากร้านสหกรณ์ ด้วยวิธีนี้จะไม่มีใครสงสัยยังอีกไกลกว่าจะถึงบ้าน ลูกหมาสามตัวก็วิ่งมาต้อนรับพร้อมกับส่ายหาง วิ่งวนรอบขาเธอ ทำเ
