ายามอธิบาย แต่อันจิ่วเม่ยไม่สนใจฟังเลยสักนิด เธอบิดแขนเขาไพล่หลังให้แน่นกว่าเดิมแล้วลากตัวขึ้นมา พูดกับหญิงวัยกลางคนว่า“พี่สาวคะ พวกเราช่วยกันพาเขาไปหาเจ้าหน้าที่ตำรวจกันเถอะ”หญิงวัยกลางคนพยักหน้าหงึก ๆ พวกคนเลวแบบนี้ควรจะเข้าคุกไปให้หมด!แต่เธอรู้สึกไม่ค่อยวางใจอันจิ่วเม่ย คิดว่าเด็กสาวคนหนึ่งคงควบคุมผู้ชายโต ๆ ไม่อยู่ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับเห็นอันจิ่วเม่ยลากตัวโจรน้อยเดินไปข้างหน้าอย่างสบาย ๆหญิงวัยกลางคนอุทานชื่นชมความสามารถของอันจิ่วเม่ย แล้วหิ้วกระเป๋าเดินตามไประหว่างทาง ด้วยความกังวลว่าโจรน้อยจะหาโอกาสหนี หญิงสาวทั้งสองคนจึงค่อนข้างเคร่งขรึม ไม่ได้พูดอะไรมากนัก พอมาถึงสถานีตำรวจ ก็เป็นต้าหวังที่ออกมาต้อนรับต้าหวังเห็นอันจิ่วเม่ยก็แปลกใจมาก เดินเข้ามาทักทาย “พี่สะใภ้ครับ ทำไมคุณมีเวลามาที่นี่ล่ะ? นี่คือ?”
เขาแย่งกระเป๋าของพี่สาวคนนี้กลางถนน ฉันช่วยจับตัวมาส่งให้พอดี”อันจิ่วเม่ยยิ้มพลางพูดกับเขา ชี้ไปที่หญิงวัยกลางคนข้าง ๆต้าหวังมองไปที่คนนั้น แล้วก็ประหลาดใจอีกครั้ง “หัวหน้าโรงงานผ้า เป็นคุณนี่เอง!”หัวหน้าโรงงานผ้าพยักหน้าอย่างละอายใจเล็กน้อย “ใช่แล้ว ต้าหวังวันนี้ต้องขอบคุณสหายหญิงคนนี้มาก ไม่งั้นแย่แน่ ๆ !”“ฉันเห็นพวกคุณทักทายกัน รู้จักกันเหรอ?”ต้าหวังพยักหน้า “ใช่ครับ สหายหญิงคนนี้เป็นภรรยาของเพื่อนทหารผมครับ ผมไปร่วมงานแต่งงานเลยได้รู้จักกันครับ”“ช่างเป็นโชคชะตาจริง