้ว ฉันมาที่นี่แค่อยากจะถามว่า….”คำพูดต่อจากนั้นเธอไม่ได้พูดออกมา แต่เธอรู้ว่าผู้นำหมู่บ้านเข้าใจ“วางใจได้ หัวหน้าพรรคและผู้นำคนอื่น ๆ รู้ดีอยู่แล้ว จะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก แต่รองหัวหน้าโรงงานผ้ายังอยู่ในหมู่บ้านของเราคาดว่าเขาจะสอบถามสถานการณ์ของครอบครัวเธอไปทั่ว”
“ไม่รู้ว่าคนนี้เป็นอะไร ตั้งแต่เช้ามาก็หาเรื่องเธอตลอด ก่อนหน้านี้เธอไปทำอะไรให้ใครเขาโกรธหรือเปล่า?”ผู้นำหมู่บ้านรู้สึกสงสัยมาก คิดไม่ออกว่าทำไมคนนั้นถึงได้จ้องจับผิดอันจิ่วเม่ยอยู่ตลอดใช่แล้ว ไม่ใช่แค่ไม่ให้หมู่บ้านหนานเทียนโดดเด่น แต่เป็นการจงใจเล่นงานอันจิ่วเม่ยโดยเฉพาะอันจิ่วเม่ยส่ายหัว คนที่เธอทำให้โกรธก็มีแค่ลี่เฟย เพ่ยอิงและซื่อหง แต่ชัดเจนว่าคนพวกนี้ไม่มีอำนาจพอที่จะให้รองหัวหน้าโรงงานผ้าออกหน้าได้แต่เธอก็ไม่สนใจ บางทีอาจเป็นเพราะเห็นเธอเด่นดังขึ้นมาช่วงนี้เลยอยากกดดันสักหน่อย บางคนก็แค่ใจแคบ ทนเห็นคนอื่นดีไม่ได้“ไม่เป็นไรหรอกคุณลุง ขอแค่เรื่องหมู่บ้านไม่ได้รับผลกระทบก็พอ งั้นฉันขอกลับบ้านก่อนนะคะ”เธอโบกมือแล้วหันหลังวิ่งไป ไม่ให้โอกาสป้าไป๋ได้ชวนเธอกินข้าวด้วยเลยเหวินฟู่มองดูท่าทางรู้ความของเธอแล้วถอนหายใจพูดว่า “เรื่องดี ๆ มักมีอุปสรรคเสมอ!”
ภรรยาผู้นำหมู่บ้านพูดว่า “คุณบอกว่ารองหัวหน้าคนนั้นยังอยู่ในหมู่บ้าน ใครจะรู้ว่าชาวบ้านจะพูดอะไร ส่งคนไปดูแลหน่อยดีกว่าอย่าให้พวกนั้นทำเรื่องพังลงไป”คำพูดนี้เป็นการเตือน
