ะ?”ได้ยินหลานสาวพูดแบบนั้น ย่าอันก็ไม่กล้าปฏิเสธอีกแต่เสนอให้ช่วยกันทำย่าอันไม่อยากให้อันจิ่วเม่ยต้องเหนื่อยคนเดียวย่าหลานคู่นี้ช่วยกันทำอาหารอย่างสนุกสนาน อันจิ่วเม่ยเล่าเรื่องของขวัญที่ได้มาวันนี้ให้ย่าอันฟังอย่างตื่นเต้น
“วิทยุเครื่องนั้นดูดีมากเลยค่ะ! ตอนเย็นหนูจะเอาไปให้พี่หลี่ฉีหมิ่นดูว่าซ่อมได้ไหม ถ้าเขาซ่อมไม่ได้ หนูก็จะเอาเข้าเมืองไปซ่อมเอง พอซ่อมเสร็จแล้วคุณย่าจะได้ฟังวิทยุ สนุกแน่ ๆ เลยค่ะ”ย่าอันยิ้มตาหยีด้วยความปลื้มใจ พยักหน้าพลางพูด “ดีจ้ะ ดีมากหลานสาวยายช่างเก่งเหลือเกิน ยายแก่ ๆ อย่างฉันก็ได้รับความสุขไปด้วยแล้ว!”“ฮิ ๆ หนูก็แค่โชคดีค่ะ คุณปู่ท่านนั้นก็ใจดี ไม่ได้เอาเงินหนูเลยแถมยังให้ของมาตั้งเยอะแยะ” อันจิ่วเม่ยพูดยิ้ม ๆหลังจากอิ่มท้องจากิอาหารแสนอร่อย อันจิ่วเม่ยก็ตรงดิ่งไปบ้านตระกูลหลี่ที่นั่นคนในบ้านมาพร้อมหน้าพร้อมตากันเหมือนนัดกันมาแต่ดูเหมือนจะมีแค่ครอบครัวลูกชายคนรองที่สนใจเธอ ส่วนคนอื่น ๆทำเป็นไม่เห็นอันจิ่วเม่ยอันจิ่วเม่ยไม่สนใจสายตาเย็นชา เธอเดินตรงไปหาพร้อมชูวิทยุในมือ “พี่รอง ซ่อมได้ไหมคะ?”หลี่ฉีหมิ่นพินิจพิเคราะห์วิทยุอย่างละเอียดก่อนตอบอย่างไม่มั่นใจนัก “ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่จะลองซ่อมดู”ทันใดนั้น ดวงตาของลี่เฟยก็เป็นประกายวาววับ เธอรีบเข้ามาใกล้ ๆ แล้วพูดอย่างตื่นเต้น “โอ้โห! เธอได้ของนี่มาจากไหนกัน?ทำไมไม่บอกให้เอามาให้พ่อแม่ดูบ้างล่ะ?”
หลี่เฉินฟู่และภรร
