พึงพอใจ แน่ใจว่าสิ่งที่ทำออกมาต้องเหนียวนุ่มและอร่อยเป็นพิเศษมื้อเช้าวันนี้จึงเป็นเมนูพิเศษที่อันจิ่วเม่ยตั้งใจทำสุดฝีมือ บนโต๊ะอาหารมีผัดถั่วงอกที่คลุกเคล้าซอสหมักสูตรเฉพาะตัวของเธอบะหมี่ทำมือจากแป้งถั่วสดใหม่ และน ้าซุปร้อน ๆ ที่ปรุงด้วยซอสหมักเช่นกันเมื่อจัดอาหารเสร็จเรียบร้อย อันจิ่วเม่ยยกชามบะหมี่และผัดถั่วงอกวางลงบนโต๊ะ จากนั้นก็ไปประคองย่าอันมานั่งพร้อมรอยยิ้ม
ย่าอันคีบเส้นบะหมี่ขึ้นชิมอย่างช้า ๆ จากนั้นก็ตักยำแตงกวาที่อยู่ข้างกันขึ้นชิม อันจิ่วเม่ยมองคุณย่าด้วยสายตาเป็นประกายใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวังเธอถามด้วยน ้าเสียงกระตือรือร้น “คุณย่าเป็นยังไงบ้างคะ? อร่อยไหม?”ย่าอันพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “อร่อยมากเลยจ้ะ หลานสาวย่าทำอะไรก็อร่อยทั้งนั้น บะหมี่ชามนี้เส้นทั้งเหนียวและนุ่ม ส่วนน ้าซุปก็มีกลิ่นหอมกลมกล่อม ย่าไม่เคยกินอะไรแบบนี้มาก่อนเลยจริง ๆ”อันจิ่วเม่ยยิ้มแห้ง ๆ พลางเอ่ยเสียงเบาอย่างกังวล“โธ่ คุณย่าค่ะ อยากให้คุณย่าบอกความจริงกับหนูนะคะ ไม่ใช่แค่ชมให้หนูสบายใจไปงั้น ๆ”เธอสงสัยว่าย่าอันอาจจะแกล้งชมเธอเพื่อให้รู้สึกดี เพราะอาหารที่ทำวันนี้ก็เป็นเพียงเมนูธรรมดา แต่กลับได้รับคำชมว่าอร่อยราวกับอาหารชั้นเลิศย่าอันหันมามองหลานสาวพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะยืนยันด้วยน ้าเสียงหนักแน่น “ย่าพูดจริงนะ อันจิ่วเม่ย อาหารที่หลานทำมันอร่อยจริง ๆ ย่าไม่ได้พูดเอาใจหลานเลยสักนิด”จากนั้นคุณย่า
