อที่จะยืนหยัดในโลกของธุรกิจ ไม่ใช่ผู้หญิงที่ใครจะมาเอาเปรียบได้ง่าย ๆ !ถือว่าเป็นการอวดฝีมือและความมุ่งมั่นให้หุ้นส่วนธุรกิจในอนาคตของเธอให้ได้เห็นไปในตัว!ลู่เหอที่เดิมทีตั้งใจจะเข้ามาช่วย แต่เมื่อเห็นอันจิ่วเม่ยจัดการกับเพ่ยอิงอย่างรวดเร็วราวกับมือโปร เขาก็ถึงกับอ้าปากค้างเขาไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่านี่คือสาวน้อยที่เพิ่งส่งยิ้มหวานเปลี่ยนคำเรียกเขาว่า ‘พี่ชาย’ อยู่เมื่อครู่นี้เองเพ่ยอิงที่ถูกกดอยู่บนพื้นดิ้นรนสุดชีวิต พยายามโวยวายออกมาด้วยความโกรธ แต่แรงของเธอไม่มีทางสู้คนที่ทำงานหนักอย่างอันจิ่วเม่ยได้เลย สถานะดั่งคุณหนูของตระกูลกวน ที่เธอเคยภาคภูมิใจกลับไม่มีความหมายเมื่ออยู่ใต้การควบคุมของอันจิ่วเม่ย
ในที่สุด อันจิ่วเม่ยก็ปล่อยเพ่ยอิงเป็นอิสระ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอมองลงมาที่เพ่ยอิงด้วยสายตาคมกริบพร้อมกล่าวด้วยน ้าเสียงดุดัน“จำเอาไว้ให้ขึ้นใจนะ! ถ้าเจอฉันครั้งหน้า ให้เดินอ้อมไปให้ไกลๆ ไม่งั้นฉันไม่รับรองว่าจะห้ามมือตัวเองไม่ให้ฟาดหน้าเธออีก!”เพ่ยอิงที่ยังนอนกองอยู่กับพื้น พยายามจะลุกขึ้นแต่ความเจ็บทำให้เธอทำได้เพียงจ้องมองด้วยแววตาอาฆาตแต่ทันทีที่อันจิ่วเม่ยหันไปเจอลู่เหอ ใบหน้าดุกร้าวของเธอก็เปลี่ยนไปในพริบตา เธอกลับมาเป็นสาวน้อยน่ารักเช่นเดิมรอยยิ้มหวานจาง ๆ ปรากฏขึ้นทันทีที่เธอพูดด้วยเสียงอ่อนหวาน“พี่ชายลู่ เรารีบไปกันเถอะค่ะ”“…” ลู่เหอนิ่งเงียบ ไม่ได้พูดอะไรออกมาอ
