กไปเสาะหาสมบัติมีค่าจากกองขยะ แต่ละชิ้นผ่านการต่อสู้กับอุปสรรคมากมาย จนกลายเป็นของส่วนตัวสุดหวงแหนไปแล้วแม้ว่าสถานีขยะจะเป็นของรัฐ แต่กุ้ยฉางก็เป็นเหมือนฮีโร่ผู้พิทักษ์โลก คอยคัดแยกขยะอย่างพิถีพิถัน ชิ้นไหนรีไซเคิลได้ก็ช่วยโลก ชิ้นไหนรีไซเคิลไม่ได้ก็ส่งไปสู่สุคติด้วยการเผาส่วนขยะที่กุ้ยฉางหลงรักก็จะกลายเป็นสมบัติล ้าค่าประจำสถานีที่ไม่มีใครกล้าแย้ง!
พูดจบอันจิ่วเม่ยก็นึกขึ้นได้ว่าตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาเรียกคุณตาว่า คุณปู่ นั้น สมองของอันจิ่วเม่ยก็เหมือนถูกสาดด้วยน ้าเย็นฉ ่า นึกถึงเนื้อเรื่องในนิยายขึ้นมาทันทีลู่เหอเติบโตมากับปู่ตั้งแต่เด็ก หลังจากที่ลู่เหอถูกทำร้ายจนขาหักเละเทะ ต้องพึ่งปู่คอยป้อนข้าวป้อนน ้า ถ้าไม่ใช่เพราะรู้สึกผิดต่อบุญคุณที่ปู่เลี้ยงดูมา ลู่เหอคงกลายเป็นผีเฝ้าสถานีขยะไปแล้ว!ทว่าในนิยายปู่ของลู่เหอก็จากโลกนี้ไป หลังจากที่ลู่เหอลุกขึ้นมาสู้ชีวิตอีกครั้งได้ไม่นานอันจิ่วเม่ยหันไปมองชายชราอีกครั้ง แม้อายุจะมากแล้ว แต่ก็ยังดูแข็งแรงกระฉับกระเฉงราวกับนักมวยปล ้า ไม่มีทีท่าว่าจะป่วยเลยสักนิด ในเรื่องการจากไปเร็วของเขาคงเป็นเพราะผลกระทบจากลู่เหอโดยเฉพาะช่วงที่ลู่เหอพักรักษาตัว คุณปู่ต้องตื่นแต่ไก่โห่เพื่อออกไปหาเลี้ยงชีพ คงเป็นช่วงนั้นที่ทำให้ร่างกายทรุดโทรมจนต้องลาจากโลกนี้ไปอย่างน่าเศร้าลู่เหอมองอันจิ่วเม่ยที่จ้องปู่ของเขาด้วยสายตาแปลก ๆ ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังคิดอะไร
