ละกวนอู๋เจี๋ย บรรยากาศตึงเครียดพลันเปลี่ยนเป็นความวุ่นวายซินอี้ที่เห็นซื่อหงนอนคร่อมร่างลูกสาวของตน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและโกรธแค้น เธอพุ่งเข้าไปผลักซื่อหงออกอย่างแรงก่อนจะดึงเพ่ยอิงเข้ามากอดไว้แนบอก“ลูกแม่…” ซินอี้กระซิบปลอบ มือลูบหลังลูกสาวเบา ๆ ก่อนจะหันไปจ้องซื่อหงด้วยสายตาเกรี้ยวกราด เธอขู่ด้วยน ้าเสียงเย็นเยียบ
“แกกล้าทำร้ายลูกสาวฉัน ฉันจะไม่ปล่อยให้แกลอยนวลแน่”ซินอี้กระชับอ้อมกอดรอบเพ่ยอิง ก่อนจะค่อย ๆ พยุงลูกสาวลุกขึ้นและเธอเดินไปหากวนอู๋เจี๋ย จากนั้นทั้งสามคนก็พากันเดินไปหาหลี่เจียเฟิ่งที่ยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของซินอี้กับกวนอู๋เจี๋ยฉายแววลำบากใจ แต่ก็พยายามรวบรวมความกล้า“สหายหลี่…” กวนอู๋เจี๋ยเอ่ยเสียงสั่น “ฉันต้องขอโทษแทนลูกสาวด้วย เธอถูกใส่ร้าย ไม่ได้ตั้งใจจะสร้างปัญหาให้สหายจริง ๆ ”กวนอู๋เจี๋ยล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบธนบัตรออกมา“นี่… 30 หยวน เป็นค่าชดเชยสำหรับความวุ่นวายที่เกิดขึ้น หวังว่าเราจะจบเรื่องแต่เพียงเท่านี้”สายตาทุกคู่พุ่งไปที่หลี่เจียเฟิ่ง คาดหวังจะเห็นปฏิกิริยาตอบรับแต่เขากลับยืนนิ่ง สายตาจับจ้องไปที่อันจิ่วเม่ย ราวกับรอให้เธอเป็นผู้ตัดสินใจทว่าหลี่เจียเฟิ่งกลับไม่สนใจ แต่หันไปมองอันจิ่วเม่ยเพื่อดูปฎิกิริยาของเธออันจิ่วเม่ยสบตากับหลี่เจียเฟิ่งเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหันไปยิ้มอ่อนโยนให้กับกวนอู๋เจี๋ยและซินอี้“ไม่เป็นไรค่ะ พวกเราไม่ถือสาอะไรทั้งนั้
