งหมดนี้มันควรจะเป็นของฉันแท้ๆ!’ เธอคิดอย่างเคียดแค้นใบหน้าของเพ่ยอิงแปรเปลี่ยนจากความตื่นเต้นเป็นความโกรธแค้น ริมฝีปากเม้มแน่นความมุ่งมั่นที่จะทำลายความสัมพันธ์ของหลี่เจียเฟิ่งและอันจิ่วเม่ยลุกโชนในใจอย่างรุนแรง เธอจะทำให้สองคนนี้หย่ากันให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม!แต่เพ่ยอิงกลับเอ่ยอย่างสุภาพ “ไม่เป็นไรค่ะป้า เก็บไว้กินเองเถอะ”ซื่อหงยังคงยัดถุงขนมใส่มือเพ่ยอิงอย่างไม่ลังเล พลางกระซิบอย่างมีเลศนัย “เอาไปเถอะ ใช้ล่อหลี่ถังได้ดี ถึงเขาจะโง่แต่ก็แอบดื้อเหมือนกัน ลองให้ของหวาน ๆ หน่อยก็จะง่ายขึ้น”เพ่ยอิงพยักหน้ารับคำ พอเลิกงานเธอก็รีบตรงไปยังบ้านตระกูลหลี่ทันที
ขณะเดียวกัน หลี่ถังก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับบ้านไปหาแม่ เขาตื่นเต้นจนแทบกลั้นไม่อยู่ รีบบอกข่าวสำคัญทันที“แม่ครับ! ผมจะแต่งงานกับเพ่ยอิง! ผมมีเจ้าสาวแล้ว!”ลี่เฟยฟังแล้วดีใจจนน ้าตาคลอเบ้า เธอหันไปสอนลูกชายด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ถ้าเพ่ยอิงมาอีก ลูกต้องกอดเธอไว้แน่น ๆ เลยนะ อย่าให้หลุด”ดวงตาของหลี่ถังเปล่งประกายวิบวับ ราวกับดาวบนท้องฟ้ายามราตรี“ได้ครับ! ผมจะกอดเจ้าสาวไว้แน่น ๆ เลย! ไชโย ภรรยาจะมาอยู่กับผมแล้ว!” เขาตะโกนด้วยความดีใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นทันใดนั้นเอง เสียงแมวร้องดังมาจากนอกบ้าน หลี่ถังหูผึ่ง ตาเป็นประกาย รีบวิ่งออกไปทันทีโดยไม่รอช้าลี่เฟยมองตามลูกชายที่วิ่งไปอย่างรวดเร็ว เธอยิ้มกริ่ม ดวงตาฉายแววสะใจ ‘ฮึ! นังตัวแสบเพ่
