เคลื่อนด้วยพลังแห่งความเดือดดาลหญิงสาวพุ่งทะยานเข้าไปในบ้านด้วยความเร็วปานสายฟ้าฟาดพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นนายตำรวจทั้งสองเห็นท่าไม่ดี จึงรีบวิ่งตามเข้าไปในบ้านทันทีพวกเขามาที่นี่เพื่อแก้ปัญหา ไม่ใช่เพื่อสร้างปัญหาเพิ่ม!
ซื่อหงตกใจสุดขีดเมื่อเห็นอันจิ่วเม่ยกลับมาเร็วกว่าที่คิด แถมยังมีตำรวจตามมาด้วย เธอรีบชักมือออกจากลูกบิดประตู ราวกับถูกไฟลวก แล้วฝืนยิ้มแหย ๆ ให้อันจิ่วเม่ย“เอ่อ…จิ่วเม่ย กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ?” ซื่อหงพยายามแก้ตัว“น้องชายเธอมีเรื่องนิดหน่อย แล้วเธอไม่อยู่บ้าน ฉันก็เลยคิดว่า…”อันจิ่วเม่ยตัดบทเสียงเย็น “แล้วยังไง? ฉันไม่อยู่บ้าน แล้วคุณก็มีสิทธิ์มาขโมยเงินของฉันงั้นเหรอ?”ซื่อหงรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน ต่อหน้านายตำรวจทั้งสอง “ไม่ ๆฉันจะไปขโมยเงินเธอได้ยังไง! ฉันแค่จะขอยืมนิดหน่อย พอช่วยน้องชายเธอเสร็จ ฉันจะคืนให้แน่นอน!”“ยังไงตอนนี้เธอก็กลับมาแล้ว” ซื่อหงพยายามกู้สถานการณ์“เธอให้ฉันยืมเงินหน่อยสิ แล้วขอยืมจักรยานด้วย ฉันจะไปรับน้องชายเธอกลับมาจากในเมือง”ซื่อหงคิดว่าแผนการของเธอแนบเนียน ต่อหน้านายตำรวจอันจิ่วเม่ยคงไม่กล้าปฏิเสธ พอได้เงินไปจัดการเรื่องของอันตงหยางตำรวจก็คงไม่มายุ่งวุ่นวายอีก ส่วนเรื่องที่จะคืนเงินหรือไม่ ก็ไม่มีใครรู้เรื่องใหญ่จะกลายเป็นเรื่องเล็ก แล้วค่อย ๆ เลือนหายไปเองอันจิ่วเม่ยไม่ได้หลงกลแม้แต่น้อย เธอแค่นเสียงเย็นชา แล้วหันไปถามน
