ายตำรวจ
“คุณตำรวจคะ อันตงหยางก่อเรื่องอะไรไว้ในเมืองเหรอคะ?”นายตำรวจทั้งสองเดาว่าเธอคงเป็นพี่สาวของอันตงหยาง จึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด พวกเขาคิดว่าเด็กสาวตรงหน้าคงอยากจะช่วยเหลือน้องชายตัวเอง“ฮึ! บุกรุกบ้าน ลักทรัพย์ แถมยังทำร้ายร่างกายคนอื่นจนต้องเข้าโรงพยาบาล” อันจิ่วเม่ยพูดด้วยน ้าเสียงเย้ยหยัน พลางเหลือบมองนายตำรวจทั้งสองด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา“คุณตำรวจคงคุ้นเคยกับเรื่องแบบนี้ดีสินะคะ?”ตำรวจทั้งคู่สบตากันอย่างงุนงง ไม่เข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของหญิงสาวอันจิ่วเม่ยชี้นิ้วไปที่ซื่อหงแล้วเอ่ยต่อ “ก่อนฉันมา เธอก็พยายามงัดห้องฉันเพื่อขโมยเงินไม่ใช่หรอคะ? แม่ลูกคู่นี้ทำแบบนี้บ่อย ๆ นะคืนก่อนฉันแต่งงาน อันตงหยางกับแม่ของเขาก็บุกเข้าห้องฉัน กวาดของไปจนเกลี้ยง ฉันต้องบังคับขู่เข็ญสารพัดกว่าจะได้ของคืน!”อันจิ่วเม่ยหันกลับมามองตำรวจอีกครั้ง ใบหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งความรู้สึกผิด“อันตงหยางทำผิด ก็ต้องได้รับโทษ ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากให้เขาติดคุกสักสองสามปี จะได้สำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป! ฉันไม่มีวันช่วยเขาเด็ดขาด”
ทันทีที่ซื่อหงได้ยินดังนั้น ความโกรธก็ปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด เธอพุ่งเข้าใส่อันจิ่วเม่ยด้วยความแค้น แต่ตำรวจทั้งสองนายก็ไวกว่า เข้าสกัดและจับตัวเธอไว้ได้ทันเวลา ก่อนที่เธอจะมีโอกาสทำร้ายอันจิ่วเม่ย“นังเด็กหน้าด้านไร้ยางอาย! ฉันจะสู้กับแกให้ตายไปข้าง!”คำพูดหยาบคายพรั่ง
