ผลงาน’ ที่เธอพูด มีเพียงแค่เธอและหลี่เจียเฟิ่งเท่านั้นที่เข้าใจความหมายที่แท้จริงหลี่เจียเฟิ่งส่ายหน้า “ฉันหาจนทั่วแล้ว นอกจากก้อนที่เธอเจอ ก็ไม่มีวี่แววของทองคำเลย ฉันลองขุดลึกลงไปอีกเมตรนึงก็ไม่เจออะไร”คำพูดนั้นทำให้ อันจิ่วเม่ยรู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก เธอตัดสินใจซื้อที่ดินผืนนี้ก็เพราะก้อนทองคำนั่นนี่นาหลังจากที่เธอเล่าเรื่องทองคำให้หลี่เจียเฟิ่งฟัง มันก็เหมือนกับว่าเธอได้ให้สัญญากับเขาไปแล้วว่าจะต้องเจอทองคำอีก แต่ตอนนี้ที่ดินก็ซื้อมาแล้ว กลับไม่เจอทองคำแม้แต่ชิ้นเดียว เธอจะอธิบายกับหลี่เจียเฟิ่งยังไงดี?
ถึงแม้หลี่เจียเฟิ่งอาจจะไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก แต่อันจิ่วเม่ยก็ไม่ชอบผิดคำพูดผู้หญิงอย่างเธอไม่มีทางยอมแพ้ง่าย ๆ แน่นอน!อันจิ่วเม่ยพับแขนเสื้อขึ้น ก่อนจะมุดเข้าไปในพงหญ้ารกทึบถึงแม้จะรู้ดีว่าโอกาสเจอทองคำนั้นริบหรี่ แถมถ้ามีจริง ๆ มันก็คงถูกฝังอยู่ใต้ดินลึก แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่าไม่จำเป็นต้องใช้จอบขุดก็ได้อันจิ่วเม่ยมุ่งมั่นค้นหาอย่างไม่ลดละ หลี่เจียเฟิ่งมองอันจิ่วเม่ยที่กำลังค้นหาอย่างเอาเป็นเอาตาย เหงื่อไหลท่วมตัว เขารู้สึกทึ่งปนขำทำไมเด็กสาวคนนี้ถึงได้ดื้อรั้นขนาดนี้นะ ถ้ามีทองจริง ๆ เขาจะไม่บอกเธอรึไงกันหลี่เจียเฟิ่งมองอันจิ่วเม่ยที่กำลังตื่นเต้นกับการตามหาสมบัติ เขายิ้มมุมปาก คิดในใจว่า ‘เดี๋ยวเธอก็คงเบื่อไปเอง’ จากนั้นก็หันกลับไปทำงานของตัวเองต่อหลี่เจียเฟิ่งใช้จอบข
