ลี้ยงดูเดือนละหกหยวนอีก มันไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ เลยนะครับ ในหมู่บ้านนี้ มีใครบ้างที่ได้รับเงินเลี้ยงดูมากขนาดนี้?”“ผมเคยเป็นผู้บังคับบัญชาของเจียเฟิ่ง เห็นมาตลอดว่าเด็กคนนี้ทำงานหนักแค่ไหนเพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูพวกคุณ แค่เงินเดือนทหารยังไม่พอใช้สำหรับตัวเขาเองด้วยซ ้า” เฟยหมิงถอนหายใจแล้วส่ายหน้าและเอ่ยต่อ“ทหารมีเงินเดือน แต่มันไม่ได้มากมายอะไรขนาดนั้น ถ้าเจียเฟิ่งไม่ออกรบเสี่ยงชีวิตสร้างผลงาน จะมีเงินเก็บมากมายขนาดนี้ได้ยังไงพวกคุณก็ควรมีจิตสำนึกบ้างนะ”คำว่า ‘จิตสำนึก’ ราวกับเป็นเชื้อเพลิงจุดไฟโทสะให้หลี่เฉินฟู่จิต“จิตสำนึกงั้นเหรอ? แล้วที่พวกเราเลี้ยงดูมันมาจนโต นี่ไม่เรียกว่ามีจิตสำนึกหรือไง? คนนอกอย่างแกมันรู้อะไร!”ในใจของพ่อหลี่เจียเฟิ่งร้อนรุ่มไปด้วยความกังวล คนนอก
อย่างเฟยหมิงไม่มีทางรู้หรอก!ว่าถ้าพวกเขาขาดเงินของหลี่เจียเฟิ่งไป ตระกูลหลี่ของเขาจะลำบากแค่ไหน แม้ว่าหลายปีมานี้พวกเขาจะเก็บหอมรอมริบเงินไว้บ้าง แต่ค่ารักษาหลานชายคนโตในอนาคตยังต้องใช้เงินอีกมหาศาลถ้าหลี่เจียเฟิ่งไม่แยกครอบครัว พวกเขาก็ยังมีสิทธิ์เรียกร้องเงินจากเขาได้ แต่ถ้าแยกกันอยู่แบบนี้ นอกจากเงินเลี้ยงดูเดือนละหกหยวนแล้ว หลี่เจียเฟิ่งคงไม่ยอมควักกระเป๋าจ่ายอะไรอีกแน่ยิ่งไปกว่านั้นจากที่ดูวันนี้อันจิ่วเม่ยก็ไม่ใช่คนที่ยอมให้ใครมารังแกง่าย เธอจะไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่พวกเขาจะควบคุมได้ง่าย ๆอย่างที่พวกเขาคิดหลี่เฉินฟ
