พวกคุณรังแกสามีฉัน ทำไมฉันจะพูดเพื่อเขาไม่ได้?”อันจิ่วเม่ยพูดพลางก้าวออกมาข้างหน้า ยื่นแขนออกมาปกป้องหลี่เจียเฟิ่งราวกับเป็นโล่กำบังอันแข็งแกร่งหลี่เจียเฟิ่งถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ เขาเคยชินกับการเป็นผู้ปกป้องคนอื่นมาตลอด แต่ครั้งนี้กลับมีคนมาปกป้องเขาเสียเองแม้ร่างกายของหญิงสาวจะเล็กและบอบบาง แต่กลับเปี่ยมไปด้วยพลังและความกล้าหาญ เธอยืนหยัดเผชิญหน้ากับสถานการณ์ตึงเครียดโดยไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อยหลี่เจียเฟิ่งนึกย้อนไปถึงคืนที่เขากลับบ้านมา หญิงสาวตรงหน้าเขาก็ใช้ความแข็งแกร่งแบบนี้ปกป้องตัวเองและผูกมัดชะตาของพวกเขาเข้าด้วยกันทันใดนั้น ต้าหวังก็เอ่ยขึ้น “ถูกต้อง! ถ้าไม่ยอมก็ไปคุยกันที่สถานีตำรวจดีกว่า ผมสามารถติดต่อผู้บังคับบัญชาได้ทันที พวกคนผิดสัญญาแบบนี้สมควรติดคุกสักสามวัน ห้าวันเป็นอย่างน้อย!”คำพูดของต้าหวังทำเอาชาวบ้านสะดุ้งโหยง พวกเขากลัวการเกี่ยวข้องกับตำรวจยิ่งกว่าอะไรเพราะรู้สึกว่าจะเป็นมลทินติดตัวไปชั่วชีวิต
ทุกคนต่างคิดว่าเรื่องอัปยศในครอบครัวไม่ควรเปิดเผย หากเรื่องนี้ไปถึงสถานีตำรวจ พวกเขาจะเชิดหน้าชูตาอยู่ในหมู่บ้านได้อย่างไร?หลี่เฉินฟู่เห็นท่าทีแน่วแน่ของหลี่เจียเฟิ่ง ในที่สุดก็ยอมแพ้ “ได้ในเมื่อแกอยากแยกครอบครัวนัก ก็แยกไปเถอะ!”
