งมาที่อันจิ่วเม่ยราวกับเธอเป็นตัวประหลาด อันจิ่วเม่ยได้แต่แอบถอนหายใจอยู่ดี ๆ ญาติคนหนึ่งก็เอ่ยแทรกขึ้นด้วยน ้าเสียงกระแนะกระแหน“หลี่เจียเฟิ่งไม่คิดจะแนะนำเจ้าสาวให้เรารู้จักเลยหรือไงจ๊ะ?”แต่แทนที่หลี่เจียเฟิ่งจะแนะนำให้รู้จัก เขากลับทำหน้านิ่งแล้วพูดขึ้นว่า “ผมไม่จำเป็นต้องแนะนำเธอให้ใครรู้จัก เพราะแต่ละคนก็เอาแต่รุมกล่าวหาใส่ร้ายเธอ โดยที่ไม่คิดถามไถ่ ผมคิดว่าต่อให้แนะนำไป ทุกคนก็ไม่ใส่ใจจะรู้จักเธออยู่ดี” สิ้นคำพูด หลี่เจียเฟิ่งก็จูงมืออันจิ่วเม่ยเดินเชิดใส่ญาติ ๆ โดยไม่สนสายตาใคร
