จนคนฟังอย่างย่าอันยังสะดุ้ง“ฉันยังพูดไม่จบเลยนะ!” ซื่อหงร้องโวยวายอันจิ่วเม่ยไม่สนใจหันไปจ้องหน้าอันตงหยางที่เป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของซื่อหง “ส่วนนายอันตงหยาง หายไปไหนมาตั้งหลายวัน คงไม่ใช่ว่าไปทำเรื่องไม่ดีมาหรอกนะ?”อันจิ่วเม่ยถามด้วยน ้าเสียงเยาะเย้ย “หรือว่าหมดตัวแล้วถึงคลานกลับรัง?”
อันตงหยางนี่มันลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น เขาถูกซื่อหงตามใจจนเสียคน โกหก หลอกลวง ขโมย แถมล่าสุดยังติดการพนันจนสมบัติที่ขโมยมาขายกินหมดเกลี้ยง พอเงินหมดก็ต้องกลับมาหาแม่ตัวเองถ้าเธอจำไม่ผิดน่าจะเป็นรอบที่สามของเดือนแล้วนะที่อันตงหยางมาล้างผลาญเงินแม่ตัวเอง รอบที่แล้วซื่อหงควักเงินให้ตั้ง 30หยวน แสดงว่าในมือซื่อหงต้องมีมากกว่าที่ให้เธอแน่ ๆพออันตงหยางโดนถามจี้ใจดำแบบนี้ก็ได้แต่นิ่งเงียบ ก้มหน้าหลบสายตาราวกับกำลังสำนึกผิดซื่อหงเห็นลูกชายสุดที่รักทำท่าทางแบบนี้ก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นหัวใจของคนเป็นแม่อย่างเธอกระตุกวูบ แต่แทนที่เธอจะโกรธที่ลูกชายทำเรื่องเลวร้าย กลับกลายเป็นโกรธที่อันจิ่วเม่ยมายุ่งเรื่องของเธอ“แกมีสิทธิ์อะไรมายุ่ง!” ซื่อหงตวาดทันที“ฉันได้จดทะเบียนสมรสกับหลี่เจียเฟิ่งแล้วนะ ตอนนี้ฉันก็เป็นภรรยาทหารเต็มตัว รู้ไหมว่าถ้าฉันไปแจ้งทางการว่าลูกชายสุดที่รักของคุณไปทำอะไรมา เขาจะโดนลงโทษหนักแค่ไหน?”คำพูดของอันจิ่วเม่ยเปรียบเสมือนฟ้าผ่าลงกลางใจซื่อหงใบหน้าซีดเผือดในพริบตา ลูกชายคือแก้วตาดวงใจ หากต้องรั
