บโทษเพราะเรื่องนี้ เธอคงขาดใจตายแน่!“แกต้องการอะไรกันแน่!” ซื่อหงร้อนตัวแล้วเอ่ยถามทันที
อันจิ่วเม่ยยิ้มมุมปาก ปล่อยมือแม่เลี้ยงสุดแสบอย่างไม่ใยดีพร้อมปัดฝุ่นที่มือราวกับเพิ่งสัมผัสอะไรสกปรก “ง่ายจะตาย แค่ทำตามข้อตกลงสามข้อนี้”“หนึ่ง! ห้ามรังแกคุณย่า ไม่ว่าฉันจะอยู่หรือไม่อยู่ก็ตาม” เธอชี้หน้าซื่อหง “สอง! ห้ามย่างกรายเข้าห้องฉันแม้แต่ก้าวเดียว”ซื่อหงกับลูกชายได้แต่เบิกตากว้าง นี่มันเรื่องอะไรกัน?“และสาม! พรุ่งนี้ฉันแต่งงาน เธอในฐานะแม่เลี้ยงก็ต้องเตรียมสินเดิมให้ฉัน 60 หยวนถ้วน ไม่งั้นลูกชายสุดที่รักของเธอเตรียมตัวนอนคุกได้เลย!”“ห้ะ! อะไรนะ!?” แม่ลูกร้องออกมาพร้อมกัน 60 หยวนเนี่ยนะ?บ้านนี้ไม่ได้ปลูกต้นเงินไว้หลังบ้านสักหน่อย!อันจิ่วเม่ยไม่สนใจ เสียงเย็นเฉียบดังก้อง “ฉันพูดครั้งเดียว พรุ่งนี้เช้าก่อนพิธีแต่งงานเริ่ม เอาสินเดิมมาให้ฉัน ไม่งั้นก็เตรียมตัวรับผลที่ตามมาได้เลย”อันจิ่วเม่ยพูดจบก็พยุงคุณย่ากลับห้อง ตรวจดูร่างกายอย่างละเอียดด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าตอนที่เธอไม่อยู่อาจจะโดนอันตงหยางทำร้ายเข้า“ยายไม่เป็นไรจ้ะ”คุณย่าอันเอ่ยปลอบ น ้าเสียงอ่อนโยน “แต่หลานน่ะสิ เจ็บมือไหม?” สายตาของยายมองไปที่มือเล็ก ๆ ของหลานสาวด้วยความสงสาร
ใครจะทนเห็นคนที่ตัวเองรักถูกตบหน้าได้ลงคอ ยิ่งเป็นมือเล็ก ๆบอบบางแบบนี้ ยิ่งน่าสงสารเข้าไปใหญ่อันจิ่วเม่ยหลุดขำ “ฮิฮิ คุณย่าคะ เป็นหนูต่างหากที่ตีเขา ไม่ใช่เ
