เธอบรรยากาศในห้องครัวกลับมาอบอุ่นอีกครั้ง อันจิ่วเม่ยคอยตักกับข้าวให้ทั้งสองคนอย่างเอาใจใส่ โดยเฉพาะหลานสาวที่โดนสั่งให้กินเยอะๆ เพราะเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บที่ศีรษะ ต้องบำรุงร่างกายเยอะ ๆ
ในใจของย่าอันตอนนี้รู้สึกชื่นชมหลี่เจียเฟิ่งยิ่งกว่าอะไร ต่อไปนี้หลานสาวของเธอคงไม่มีใครกล้าจะรังแกอีกแน่ ๆตลอดมื้ออาหารหลี่เจียเฟิ่งนั่งฟังอย่างเงียบ ๆ ก่อนพูดขึ้นมาอีกครั้งหลังจากวางตะเกียบลง“พรุ่งนี้หลังงานแต่งงานเสร็จ ผมจะไปขอแบ่งที่ดินจากผู้นำหมู่บ้าน สร้างบ้านสักสองสามห้อง หลังจากนั้นคุณย่ากับเธอก็ย้ายไปอยู่ที่นั่น ไม่ต้องสนใจว่าใครจะพูดอะไรถึงแม้ผมจะต้องอยู่ในกองทัพบ่อย ๆ แต่ถ้ามีวันหยุดผมจะกลับมา”ที่จริงแล้วสาเหตุที่หลายปีมานี้หลี่เจียเฟิ่งไม่ค่อยอยากกลับบ้านก็เพราะเขาเบื่อครอบครัวตัวเองเต็มทน ทุกครั้งที่เขากลับมามักจะมีแต่เรื่องให้วุ่นวายใจ แต่ตอนนี้เขาแต่งงานแล้วมีครอบครัวเป็นของตัวเองจริง ๆ แล้ว ซึ่งตอนนี้มันเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องดูแลรับผิดชอบตอนนี้เขายังไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับอันจิ่วเม่ยแต่ก็ไม่ได้รังเกียจอะไร ซ ้าความรู้สึกลึก ๆ เขายังแอบชื่นชมในความกล้าหาญของเธอไในยุคสมัยนี้ ผู้หญิงที่มีนิสัยแบบนี้จะอยู่รอดได้ดีกว่าคำพูดของหลี่เจียเฟิ่งสร้างความตกตะลึงให้กับอันจิ่วเม่ยและย่าอัน
“คุณ… คุณบอกว่าจะสร้างบ้านใหม่ แล้วให้ฉันกับย่าไปอยู่ด้วยหรอคะ?”หญิงสาวแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองผู้ชาย
