ในยุคนี้จะมีความคิดก้าวหน้าขนาดนี้เลยเหรอ?“อืม พวกเราจะได้ดูแลคุณย่าได้ด้วย” หลี่เจียเฟิ่งพูดออกมาอย่างใจเย็นราวกับกำลังพูดเรื่องธรรมดาแต่สำหรับอันจิ่วเม่ยและย่าอัน มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก!“เด็กดี เด็กดีจริง ๆ พวกหลานไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก… พวกเธอมีชีวิตของตัวเอง ย่า… ย่า…” คุณย่าปล่อยโฮออกมาอีกครั้งชีวิตของย่าอันช่างรันทดเหลือเกิน สูญเสียสามีตั้งแต่อายุยังสาวลูกชายก็ไม่เอาไหน แต่งงานไปตั้งสองครั้งก็ยังไม่วายมาตายจากไปอีก ทิ้งให้เธอต้องอยู่กับลูกสะใภ้นิสัยร้ายกาจตอนนี้เธออายุมากแล้ว ร่างกายก็เต็มไปด้วยโรคภัย แค่เห็นหลานสาวกำลังจะมีชีวิตที่ดีเธอก็ดีใจจนพูดไม่ออกหญิงชรามองหลี่เจียเฟิ่งด้วยสายตาอ่อนโยน เธอไม่คิดเลยว่าสามีของหลานสาวจะดีกว่าลูกแท้ ๆ ของเธอยินดีจะเลี้ยงดูยายเฒ่าอย่างเธอ“คุณย่าพูดอะไรแบบนั้นคะ? ถ้าไม่มีย่าคอยปกป้องหนู หนูคงไม่มีชีวิตรอดมาถึงวันนี้หรอก การที่หนูดูแลคุณย่าเป็นเรื่องที่สมควรทำ
อยู่แล้ว ต่อไปนี้พวกเราย้ายออกไปอยู่ด้วยกันซื่อหงก็จะไม่ได้มายุ่งวุ่นวายกับเราอีก” อันจิ่วเม่ยรีบปลอบอันจิ่วเม่ยไม่ได้ปฏิเสธน ้าใจของหลี่เจียเฟิ่ง การที่เขาเสนอตัวแบบนี้ถือเป็นเรื่องดี เธอเองก็วางแผนจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอกอยู่แล้ว ในเมื่อตอนนี้กลายเป็นสามีภรรยากันแล้วก็ไม่ควรคิดเล็กคิดน้อยให้มากความ“ดี… ดีแล้ว ย่าไม่ร้องไห้แล้ว” คุณย่าซับน ้าตาในใจเต็มไปด้วยความปลื้มปิติอันจิ่วเม
