าก็พบตัวตนมากมายที่หลงทางอยู่ในเวิ้งจักรวาล มีทั้งมนุษย์และปีศาจ
ผู้ใดที่ลงมือกับเจียงผิงอัน ตราบใดที่มีโอกาสกำจัดได้ ก็ถูกจัดการไปสิ้น
โชคของเจียงผิงอันมิได้แย่ เขามิได้พบยอดฝีมือระดับเซียนสวรรค์เลยสักคน อย่างมากก็เป็นยอดฝีมือระดับเซียนปฐพี แม้จะเอาชนะยอดฝีมือระดับเซียนปฐพีมิได้ ด้วยความช่วยเหลือของเรือศึกเซียนปฐพีก็ตามเขาไม่ทัน
กาลเวลาผันผ่านดุจสายน ้าริน ลอดพ้นผ่านกายมิอาจคว้ามั่นเจียงผิงอันมองความมืดอันไร้สิ้นสุด ใจลอยไปหลายปีอยู่หลายครั้ง
“คำนวณเวลาแล้ว ทางเข้าภพเซียนน่าจะเปิดที่ภพบุกเบิกอีกครั้งแล้ว แต่ข้ามิอาจกลับไป…”
เขามายังภพเซียนได้พันปีแล้ว หากมิใช่เพราะอุบัติเหตุนี้ เขาคงได้กลับบ้าน พบเสี่ยวเซียงและบุตรีเขา…
วิญญาณร้ายต้าเฮยและภูตอสรพิษเอ้อร์ไป๋เห็นท่าทีของเจียงผิงอันก็พอเดาได้แล้วว่าเขามาหาคนที่เวิ้งจักรวาล
“มนุษย์นี่โง่ยิ่งนัก การหาคนในเวิ้งจักรวาลแทบเป็นไปไม่ได้เลย”
ต้าเฮยผู้ถูกล่ามโซ่ถ่ายทอดกระแสปราณคุยกับภูตอสรพิษ
ภูตอสรพิษตอบกลับ “คนผู้นี้โง่จริง ๆ แหละ ยังไม่บรรลุเซียนอายุขัยมีจำกัด หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องตาย ถึงยามนั้นเราจะร่วมมือกันฝืนต้านกินคนผู้นี้เสีย ข้าอยากได้อวตารกลืนสวรรค์กับอวตารร่างศึกของมนุษย์นี่”
“ขยะอย่างเจ้ามีคุณสมบัติอะไรมาขอเยอะแยะ? ข้าจะเอาอวตารกลืนสวรรค์นี่”
“ปรสิตเหม็นเน่าอย่างเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาพูดกับข้าเช่นนี้?”
ต้าเฮยและเอ้อร
