กลางอนธการเผยปราณแข็งแกร่งทั่วทั้งกาย ทะเลโลหิตโถมทะยานกลืนฟ้าบังตะวัน สุญตาบิดเบี้ยวเสียลักษณ์
วิญญาณร้ายที่กระเด็นไปสุดแสนพรั่นพรึง
“เจ้านั่นทำอะไรน่ะ? ไฉนปราณเพิ่มระดับสูงมากเพียงนั้น?”
วิญญาณร้ายกระพือปีกพุ่งใส่เจียงผิงอันอย่างรวดเร็ว กรงเล็บแหลมคมเงื้อแทงอกเจียงผิงอัน
เมื่อกรงเล็บสัมผัสอกเจียงผิงอัน วิญญาณร้ายก็รู้สึกเจ็บแปลบที่มือ หันไปมองก็เห็นกรงเล็บของมันหักสะบั้น ขณะที่เจียงผิงอันยืนนิ่งกับที่
สีหน้าของวิญญาณร้ายชะงักค้าง หัวใจเกิดคลื่นคลั่งสั่นสะท้าน
ร่างที่มันสิงสู่เป็นยอดฝีมือระดับเซียนปฐพี แต่กลับทะลวงร่างอีกฝ่ายมิได้!
ร่างของปุถุชนจะแข็งแกร่งอะไรขนาดนั้น!
ขณะเดียวกันนั้น เจียงผิงอันออกหมัดกระแทกใส่ อกของวิญญาณร้ายยุบบิด กระเด็นปลิวไปทันที
เมื่อสัมผัสพลังในกาย เจียงผิงอันก็ตกใจ เขารู้ว่า ‘วิชาเสริมแกร่งยุทธภัณฑ์’ ทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นได้ แต่ไม่คิดว่าจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้
ทั้งพลังป้องกัน พละกำลัง ความเร็วและความคงทน… ทุกด้านล้วนทวีคูณหลายเท่าตัว!
วิชาเสริมแกร่งยุทธภัณฑ์ทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งสุดขั้วรู้สึกว่าแม้ยามนี้จะมิได้ใช้วิชาใด เขาก็ยังรับการโจมตีจากศาสตราเซียนขั้นเซียนมนุษย์ได้
ครั้งนี้ เขามีคุณสมบัติพอประมือวิญญาณร้ายแล้ว
เจียงผิงอันกระพือปีกพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายทันที
สองฝ่ายประมืออย่างดุเดือด ไร้ฝ่ายใดเอาชนะกันลง
แต่เจียงผิงอันดูดซับพลังที่ทั้งสองแผ่
