ยนผลกรรมชิ้นนี้ตามลำพังได้เลย
เจียงผิงอันเปิดหลุมดำกลืนกิน โยนผลึกเซียนจำนวนมากที่เจ้าสำนักให้มาเข้าไปเติมปราณทันที
เนิ่นนานจากนั้น พู่กันพิพากษาเลิกสูบพลัง แสงจากมันก็ดับมอดคืนสู่ความสงบ
เจียงผิงอันเก็บพู่กันพิพากษา เร่งเรือศึกมุ่งหน้าสู่เวิ้งจักรวาล
เขาไม่รู้ว่าผลกรรมก่อลักษณ์แล้วหรือไม่ เขาจะหาศิษย์พี่หญิงพบที่ไหนยามใด แต่ก็ไม่มีความหมายแล้ว
เรือศึกระดับเซียนที่เจ้าสำนักเซียนอวี่หวงให้มาลำนี้เป็นหนึ่งในสุดยอดเรือศึกของสำนักเซียนอวี่หวง ขึ้นชื่อด้านความเร็ว ผสานอักขระเซียนระดับสูงมากมาย ยามเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด เซียนปฐพีส่วนใหญ่มิอาจตามมันทัน
เรือศึกทะลวงผ่านกำแพงเขตแดนของจุลภพเทพโบราณ มายังเวิ้งจักรวาลอย่างรวดเร็ว
สุญตารอบทิศดำสนิท ไร้ซึ่งแสงสว่าง ปราศจากปราณ ทิศทางกฎฟ้าดินใด ๆ ทั่วทิศมีเพียงความวังเวง
เจียงผิงอันได้ยินกระทั่งเสียงโลหิตในกายไหลเวียน
เมื่อเหลียวมองกลับไป เบื้องหลังก็มืดสนิท เห็นเงาร่างจุลภพเทพโบราณอย่างเลือนราง ยิ่งมุ่งหน้าจากไป สรรพสิ่งก็ยิ่งพร่าเลือน
เมื่อไร้กฎเต๋าเซียน ทัศนวิสัยและจิตสัมผัสของเขาก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน
ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ ประหนึ่งคนจมน ้าไร้ที่ยึดเกาะ ให้ความรู้สึกชวนลนลานขวัญผวาอย่างบอกไม่ถูก
“ยามนี้ คิดกลับหลังก็ยังไม่สายนะ”
อวิ๋นเหยาเกลี้ยกล่อมขึ้นอีกครั้ง
เจียงผิงอันเหมือนไม่ได้ยิน เร่งเรือศึกให้เพิ่มความเร็ว พุ่งทะยานสู่สุญตาอันเวิ