ให้ทั้งหมดหรือว่าจะรับเป็นเหรียญตำลึง” ชายชราพูดเสียงกลั้วหัวเราะให้กับท่าทางของเจ้าตัวน้อย
“เป็นตั๋วเงินสามพันตำลึงเจ้าค่ะ นอกนั้นรบกวนท่านปู่จ่ายเป็นเหรียญให้ข้าด้วยรวมถึงเหรียญอีแปะด้วยนะเจ้าคะ ข้าไม่อยากเป็นเป้าล่อตาโจร” อันอันตอบออกไปทันที
“หลงจู๊ท่านได้ยินแล้วนี่ รีบไปจัดการให้นางเถอะ ข้าคิดว่าท่านเจ้าเมืองน่าจะมีเรื่องสนทนากับแม่หนูอีกมาก” คำพูดของชายชรานั้นไม่เกินจริงเลย เนื่องจากกวงฮุยต้องการจะสนทนากับเด็กหญิงจริง261
เมื่อได้รับเงินเรียบร้อยครบตามจำนวน ‘กุยเฮยเจ้ารักษาเงินเหล่านี้ให้ดีนะ ไม่อย่างนั้นเจ้าจะไม่มีของอร่อยกิน’ อันอันพูดเชิงข่มขู่เต่าตัวน้อยไปในตัว
‘เหตุใดเจ้าชอบรังแกข้าเสียจริง ว่าแต่สิ่งที่เจ้าให้ข้าเก็บเข้ามานี่คือเงินอย่างนั้นเหรอ’ กุยเฮยกล่าวตัดพ้อ ในขณะเดียวกันก็มองเหรียญทองแดง เหรียญเงิน ก้อนทองตรงหน้าอย่างคุ้นตา
‘เพราะข้ารักเจ้ามากยังไงล่ะ รักมากจึงหยอกเล่นนะเข้าใจไหม เจ้าอย่าโกรธข้าเลยนะ เอาไว้ข้าจะทำของอร่อยอีกหลายอย่างให้เจ้ากิน รับรองได้ว่าเจ้าไม่เคยกินจากที่ไหนมาก่อนอย่างแน่นอนส่วนพวกนั้นเขาเรียกว่าเงินที่ข้าให้เก็บเป็นใบ ๆ เขาเรียกว่าตั๋วเงินต้องนำไปแลกที่ร้านแลกเงินอีกทีให้เป็นเหรียญตามสีที่เจ้าเห็นนั่นแหละ’ อันอันพูดกับสหายเสียงอ่อนพลางอธิบายเรื่องเงินไปพร้อมกัน‘อืมเข้าใจแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเจ้าก้อนทอง ๆ ในมิติของข้ามีเป็นหีบเลยนะ สิ่งนี้เป็นเทพเ
