กุยเฮยโชคดีนะที่เป็นข้าเก็บเจ้าได้ หาไม่หากอยู่กับคนไม่ดีเจ้าคงได้ถูกหลอกจนตัวตาย’ หนิงอันพูดอย่างจริงจังทำให้กุยเฮยก็คิดว่าตนช่างโชคดีเช่นกันแต่ไม่ใช่เรื่องนี้“กุยเฮยเมื่อเจ้าลงไปอยู่บนโลกมนุษย์จงอย่าดื้อกับคู่พันธะเล่า ไม่อย่างนั้นหากเกิดคนไม่ดีจับตัวไป เขาจะแร่เนื้อถอดกระดองของเจ้ามาต้มกินเข้าใจหรือไม่264
หากไม่เชื่อก็จงดูซะว่าข้าหาได้พูดเกินจริง” คำพูดของผู้เป็นนายดังก้องเข้ามาในหู เช่นเดียวกับภาพอันน่ากลัวนั้น หากอันอันไม่พูดถึงคนไม่ดีเจ้าตัวก็คงหลงลืมไปแล้ว
‘เด็กน้อยเจ้าจะไม่กินข้าใช่ไหม’ คำถามนี้ทำให้อันอันร้องออกมาเสียงหลง‘ข้าจะกินเจ้าทำไม อาหารในโลกนี้มีมากมาย มีแต่ข้าจะเสาะหาของอร่อยให้เจ้ากินนะสิไม่ว่า’ คำตอบของเด็กหญิงทำให้กุยเฮยรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างยิ่งทางด้านของกวงฮุยหลังจากเห็นเด็กทั้งห้าเดินออกมาจากห้อง ชายวัยกลางคนก็รีบเดินไปหาหลานสาวตัวน้อยทันที“หลานสาวว่าแต่เจ้าพอมีเวลาไปสนทนากับลุงหรือไม่ข้าอยากรู้เรื่องที่เจ้ากล่าวมาก่อนหน้าว่าหมายความถึงอะไรรวมถึงเรื่องของนํ้าด้วย” ชายวัยกลางคนถามเด็กหญิงอย่างตรงไปตรงมา แม้จะรู้สึกเก้อเขินที่ต้องมาถามเอากับเด็กสี่ขวบก็ตาม265
อันอันหันหน้าไปปรึกษาพี่ใหญ่ของกลุ่ม “ตอนนี้เข้ายามเซิน56ข้าเกรงว่าหากพวกเรากลับหมู่บ้านช้ามีหวัง” จือฉีพูดออกมาแค่นี้เด็กหญิงก็เข้าใจ“ท่านลุงเจ้าคะ ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากคุยกับท่านแต่เนื่องจากพวกเราแอบออกจ
