้าเมืองมาก็เพื่อต้องการว่าจะสามารถหาสิ่งใดมาขายได้บ้าง” จือฉีตอบคำถามอย่างสุภาพ“ในรถม้าบรรทุกสิ่งใด” ทหารผู้นั้นถามต่อ ที่เขาต้องตรวจสอบเนื่องจากช่วงนี้เกิดความไม่สงบขึ้น อีกทั้งกำลังจะมีการเปลี่ยนแปลงเจ้าเมืองดังนั้นจึงต้องเข้มงวดเป็นพิเศษ“เป็นน้อง ๆ ของเราขอรับ เด็ก ๆ ทักทายนายทหารผู้นี้กันหน่อย” มู่เทากระโดดลงจากที่นั่งมาเปิดประตูรถม้าในขณะพูดเมื่อประตูรถม้าเปิดออกนายทหารคนนั้นก็เห็นเด็กชายหญิงส่งยิ้มพร้อมกล่าวทักทายมาทางตนอย่างสุภาพ “คารวะท่านอา”“พวกเจ้าไปได้แต่ระวังอย่าไปล่วงเกินใครนะ ช่วงนี้ในเมืองไม่ค่อยสงบนักดูแลน้อง ๆ ของเจ้าให้ดี” นายทหารคนนั้นเมื่อมองเห็นเด็กน้อยในวัยใกล้เคียงกับบุตรตนจึงได้กล่าวเตือนออกมาอย่างหวังดี“ข้าจะจำไว้ ขอขอบคุณท่านอา” ทั้งมู่เทาและจือฉีประสานมือกล่าวรับคำ238
อันอันผู้ได้ยินบทสนทนาก็พยายามนึกว่าในนิยายของตนมีเหตุการณ์ใดบ้างที่กล่าวถึงเมืองนี้ (นึกออกแล้ว เมืองนี้กำลังจะมีเจ้าเมืองคนใหม่ฮ่า ๆ สวรรค์ก็ไม่ใจร้ายกับข้าจนเกินไป)239
