มักจะเข้าป่าอยู่เป็นประจำทันที “พี่ชายเจิงตรงไหนมีหลุมดักหมูป่า ท่านรีบนำไปเร็วเข้า” คำถามของหนิงอัน แม้อานเจิงจะรู้สึกแปลกใจทว่าเขาก็รีบบอกออกมาอย่างรวดเร็ว
“ตามข้ามา” อันเจิงเดินนำ จากนั้นเด็กชายทั้งสองก็แสดงความประหลาดใจอีกครั้งเมื่อเห็นว่าหมูป่าตัวนั้นเดินตามติดพวกเขามาอย่างว่าง่าย
เมื่อถึงหลุมดักสัตว์ดังกล่าวอันอันก็สั่งให้หมูตัวใหญ่กระโดดลงไปในหลุมทันทีท่ามกลางสายตาอันตื่นตะลึงของเด็กชายอีกสองคน“น้องสาวเรื่องนี้พวกข้าจะไม่บอกใคร” ยงฮ่าวกล่าวสัญญาออกมาเป็นคนแรก “ข้าเองก็จะไม่บอกใครเช่นกันอีกทั้งยังจะปกป้องเจ้าด้วย” อานเจิงเองก็กล่าวออกมาบ้างยังไม่ทันที่อันอันจะรู้สึกซาบซึ้ง นางก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของหมูป่าดังขึ้นมาจากหลุม เสียงร้องนั้นแผดดังลั่นไปทั่วทั้งผืนป่า ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังเดินตามหาเด็กทั้งสามรู้สึกร้อนใจทันที150
“อย่าให้เป็นอย่างที่ข้าคิดเลย” เสียงแหบของชายชราผู้เป็นพรานเก่ากล่าวอย่างกังวล“ข้ากับพวกเขาจะรุดไปตามต้นเสียงนั้นก่อน พวกท่านรีบตามมาก็แล้วกัน” ยงเผยพูดขึ้นพร้อมกับใช้วิชาตัวเบาเร่งไปทางเสียงที่ได้ยินทันที“เขาทั้งสามเป็นวรยุทธิ์ยอดเยี่ยมไปเลย” หรานต้ากล่าวออกมาอย่างชื่นชมดวงตาเป็นประกาย “โอ้ย!” ก่อนจะร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวดจากการทุบตีของบิดา“มันใช่เวลาไหมรีบตามพวกเขาไปกันเถอะ เสียงนั้นต้องเป็นเสียงหมูป่าไม่ผิดแน่” อานไท่ตวาดลูกชายคนโตพร้อมกล่าวเร่งออกมาสองเด
