าแล้วเจ้าค่ะ ซื่อจื่อนำขบวนเจ้าสาวมาถึงหน้าประตูแล้ว
นํ้าเสียงของบ่าวรับใช้ตะโกนขึ้นเสียงดัง “จริงอย่างนั้นหรือ ข้าต้องนั่งให้เรียบร้อยเพื่อเตรียมรับการคารวะจากลูกสะใภ้”ท่าทีของมารดาของฝ่ายชายทำให้เรียกรอยยิ้มอย่างเอ็นดูจากผู้มาเป็นแขก
ก่อนที่จะรับเจ้าสาวลงจากเกี้ยวนั้นตามธรรมเนียมจะต้องให้ฝ่ายชายเตะเกี้ยวเจ้าสาวแต่เหลียนเซียวมู่ตงนั้นหาได้สนใจในธรรมเนียมที่ว่า
ดังนั้นเจ้าตัวจึงได้เปิดผ้าคลุมเกี้ยวออกโดยข้ามขั้นตอนนี้โดยไม่สนใจว่าผู้คนจะคิดอย่างไร124
“อันอัน ออกมาเถอะ” นํ้าเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอ่อนหวาน หนิงอันมองมือเรียวยาวที่เห็นข้อกระดูกแข็งแกร่งของชายหนุ่มที่ยื่นมาตรงหน้า
ก่อนที่นางจะวางมือขาวผ่องเนียนนุ่มของตนลงไปอย่างฝากความหวังทุกอย่างไว้ในมือของคนผู้นี้
“เจ้าเตะเกี้ยวสิ เตะให้ดัง ๆ เลยนะ” คำพูดของเหลียนเซียวมู่ตงทำให้เกิดเสียงฮือฮาในกลุ่มคนไม่น้อย
“ท่านพูดเองนะ” จบเสียงหวานใสของผู้พูด เสียงดังปังจากการเตะเกี้ยวของอันอันก็ดังขึ้น
ทุกขั้นตอนของการแต่งงานเป็นไปอย่างราบรื่น ตั้งแต่ข้ามกระถางไฟ จุดธูปเคารพสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ไหว้บรรพบุรุษ ไหว้บิดามารดา ซึ่งทั้งพ่อและแม่ของฝ่ายชายฉีกยิ้มกว้างทั้งปากและตา ทำให้คนที่มาเป็นแขกรับรู้ได้ว่าพวกเขาทั้งคู่นั้นพอใจในตัวลูกสะใภ้เป็นอย่างมาก125
หลังเสร็จสิ้นพิธีการกราบไหว้ฟ้าดิน บ่าวสาวคำนับกันและกัน เสียงตะโกนอย่างสนุกสนานของคน
