ในงานก็ดังขึ้น “ส่งตัวบ่าวสาวเข้าเรือนหอได้”
เหลียนเซียวมู่ตง ไม่ต้องรอให้ใครกล่าวซํ้าสองชายหนุ่มได้โอบอุ้มหนิงอันแนบกับอกแกร่งของตนทันที
“ว๊าย!” อันอันกรี๊ดเสียงร้องด้วยความตกใจ ก่อนที่จะยกแขนของตนโอบรอบคอชายหนุ่มเอาไว้แน่น
เสียงหัวเราะของเหลียนเซียวมู่ตงดังขึ้นในลำคอ พร้อมกับขายาว ๆ ของเจ้าตัวที่เดินไปทางเรือนหลักซึ่งจะใช้เป็นเรือนหอรวมถึงเป็นเรือนของคนทั้งคู่นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป126
ตอนพิเศษที่ 1แม้รู้ล่วงหน้าก็ยากจะทำใจ
ฤดูกาลเปลี่ยนผัน พริบตาเดียวหนิงอันก็แต่งงานมาได้จนครบหกปี ในศาลาไม้หลังงามท่ามกลางบึงบัวกำลังเบ่งบานออกดอกชูช่อแข่งกันได้มีร่างหญิงงามนางหนึ่งกำลังนั่งก้มหน้าเขียนตัวอักษรลงในสมุดทำมือของตนอย่างตั้งใจ
โดยมีเด็กหญิงใบหน้าราวตุ๊กตา นั่งอยู่ด้านข้างซึ่งด้านหน้าของเด็กน้อยมีสมุดทำมือเล่มหนาวางอยู่บนโต๊ะ
“ท่านแม่เจ้าคะ เซียนเต่าในเรื่องนี้มีจริงไหม” นํ้าเสียงไม่ค่อยชัดเจน เอ่ยถามมารดาเสียงใสด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หนิงอัน เงยหน้าสบตากับเจ้าของเสียง พร้อมรอยยิ้มบางก่อนที่เจ้าตัวจะตอบบุตรสาวตัวน้อยอย่างอ่อนโยนด้วยคำถาม“มีจริงสิจ๊ะ เจ้าไม่เชื่อในสิ่งที่แม่เขียนลงในนิยายหรอกหรือ”127
“หากมีจริง ถ้าอย่างนั้นในตอนนี้ท่านเซียนกุ้ยเฮยก็กลับสวรรค์แล้วสิเจ้าคะ ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน” คนตัวเล็ก กล่าวพลางถอนใจ
หนิงอันอมยิ้ม เอ็นดูให้กับท่าทางกลัดกลุ้มของบุตรี “แม่เองก็เสียใ
